V E R D R A A G Z A A M H E I D M O E T V A N A L L E K A N T E N K O M E N

V

E

R D

R

A

A

G Z

A

A

M H

E

I

D M

O

E

T V

A

N A

L

L

E K

A

N

T

E

N K

O

M

E

N

Divide et impera

78/79 ©Artie Varia
Een 'gevarieerd blad der artillerie'.
Het blad was op schoolkrantniveau.

Fran/ck's vriendinnetje: 'jullie smiechten'. Ze kon er destijds, net zoals de generaal, hartelijk om lachen.

Anno nu, zouden er Kamervragen over gesteld worden. 

Fran/ck lag toentertijd als Wmr. ('gyrokompas') der 12de Afdva voor zijn nummer gelegerd op legerbasis Oirschot..

Divide et impera

Nwe zoden aan de Ai-dijk! ...

Deze ochtend bij de Lidl. (Bij de Aldi had ook gekund.)

Twee vrouwen op pensioenleeftijd die met hun winkelkarretjes dwarsvoor de aanbiedingen aan het bijpraten waren. Het duurde en het duurde. Na 'lang beraad' tikte Fran/ck voorzichtig met zijn karretje, één van hun karretjes aan. De twee karretjes opende zich spontaan en lieten Fran/ck toe tot de bak met de goedkope spulletjes.

Helemaal ingesloten door de karretjes kwam het gesprek (tussen die twee) meteen weer op gang! ...

    "En hij zéé nog …, én meteen lag ie onder aan de trap."
    "De dokter wiest 't ok nie."

Andere taal

Efkes recl☼am m☼aken v☼er 't Muziekd☼☼sc☼llectief / Radi☼ centr☼al.

Klikken >>> 'tMuziekd☼☼sc☼llectief | Mixcl☼ud

Niet w☼☼k, dus misszchien wat c☼nfr☼nterend ... 

Prikkelingen in sl☼wm☼ti☼n!!!

H eerlijk ☼m luisteren!

© Claude Le Dû 

Port Navalo / Port Crouesty (Bretagne, Frankrijk)

Foto 1.
Ik was er destijds een keer. Het was er ongerept én paradijselijk!

Begin jaren ’80 met mijn lief nog een paar keer geweest (het was er toen zelfs meer dan paradijselijk), maar de eerste contouren van de xxxl jachthaven waren al zichtbaar.

Foto 2.
Daarna duurde het tot 2019 (vanwege 'omstandigheden') tot ik terug kon.

Ben me rot geschrokken!!!

De kustlijn is gelukkig nog redelijk intact.

Vraag me wel steeds vaker af waarom er geen oncologen in dienst zijn bij projectontwikkelaars. 

Maar dit terzijde.

Naamloos

Alles wordt opnieuw naamloos.

Een paar huizen verder …

Maar én, er is daardoor altijd wél wat te beleven in mijn buurt!

Waarom zou'k nog gaan verhuizen? ...

’t Muziekd☼☼sc☼llectief

https://www.mixcloud.com/straat.../wilde-wrtels-zuuke-water/

& 

‘Spelen is een basisrecht voor grote en kleine kinderen.' 

&

 Luister voor meer na 1:34u op de tijdlijn.

Fran/ck kan de muziekd☼☼skeuzes overigens goed verdragen & ambiëren!

Maar dit terzijde.

Gevangenen op de aardbol

Mysterie Road (Australische TV)

Prachtig, ook in beelden! (Zelfs zonder woord en/of geluid erbij.)

&
Perfect in elkaar 'geflanst'!

&
Traag

&
Een genot om kijken en relativeren.

&
Voor de nog tragere denkers … Kijk maar!

Dank aan de VRT voor het uitzenden.

Artificiële Intelligentie

'Wat is Kunst?'

Fran/ck heeft het gevraagd aan AI.
Er kwam geen duidelijk antwoord.

Fran/ck stelde daarna nog een vraag aan AI: 'Waarom is er geen groepsgeest in de kunst?'
Er kwam geen antwoord.

AI leek in de war! …

Fran/ck's slotvraag aan AI: 'Waarom nog maar zo weinig mannen in de kunst?'
Hét antwoord van AI: 'Mannen in de kunst kan verwijzen naar mannelijke kunstenaars, zoals de Neanderthaler die 65.000 jaar geleden de eerste kunstenaar ter wereld was, of de grote meesters als Rembrandt.'
(Geen grap.) 

©2025 Fran/ck

STOF

STOF om te praten
STOF om over na te denken
STOF om af te stoffen
STOF om op te zuigen

STOF beheersen
STOF om van alles te verzinnen
STOF om te ontdekken

STOFLAGEN
STOFDOEKJES
STOFZUIGERS

STOF ben je, én tot STOF zul je wederkeren.
(Zoiets!?)

©2025 Fran/ck

Woord van de dag

'Algemeen'

Alderliefste, Ramses Shaffy, Liesbeth List - Laat Me / Vivre

Laat me / Vivre

Laat mij mijn eigen gang maar gaan

Fran/ck

&

Daar hoort zeker geen huisadres bij!

'Niet begrepen, is snel vergeten.' ©fran/ck/fdk’

Artificiële Intelligentie

Volgens AI

Mensen die van jazz houden worden vaak omschreven als verfijnd, creatief, gevoelig en zelfverzekerd*. Ze worden ook gezien als intellectueel, beschouwend en open voor nieuwe ervaringen.

Jazzliefhebbers worden geassocieerd met een lichte voorkeur voor oude muziek en zoekend naar een zekere mate van rust en zelfreflectie.

Fran/ck houdt van échte Jazz, én vooral als het live is; het is elke keer weer goed om te ervaren dat échte jazz een samenspel is; muzikale communicatie, incl. lichaamstaal, kijken in de ogen, etc..

Zo zou het in het échte leven ook moeten zijn.

Wie groet wie nog …

---

* 

& maar

Fran/ck is niet zelfverzekerd, maar probeert wel steeds zijn denken/voelen te volgen.

Tegen de stroom in zwemmen was al moeilijk.

Tegen de 'huidige stromingen' valt niet tegenop te zwemmen.

'Muien' noemen ze dat in NL.

'Overleven is links- of rechtsom terugzwemmen.'

We dwalen af ...

---

Fran/ck heeft bovenstaande samenvatting van AI, opnieuw laten bewerken door AI!

>>> 

Volgens deze tekst beschrijft AI mensen, die van jazz houden als verfijnd, creatief, gevoelig en zelfverzekerd. 

>>> en verder
Ze worden ook gezien als intellectueel, introspectief en open voor nieuwe ervaringen.

De tekst benadrukt ook dat jazzliefhebbers vaak een lichte voorkeur hebben voor oude muziek en een zekere mate van rust en zelfreflectie.

>>> en nog verder

Fran/ck houdt van jazz, waardeert vooral de live uitvoeringen met het 'spelen' (zonder de opgelegde regeltjes) tussen de andere muzikanten. 

>>> en terug naar AI

De relatie tussen jazz en persoonlijkheid!:
De tekst suggereert dat er een verband is tussen muzieksmaak en persoonlijkheid.
Dit is een onderwerp dat vaak wordt onderzocht, en er zijn verschillende onderzoeken die hieraan gerelateerd zijn.

>>> en een bevestiging

Fran/ck's liefde voor live jazz benadrukt het belang van de interactie en de communicatie tussen muzikanten.

>>> en verder

Live jazz wordt vaak gezien als een unieke ervaring waarbij de energie en de improvisatie van de muzikanten samenkomen.

Tegen de stroom in zwemmen:
De tekst vermeldt ook de uitspraak 'tegen de stroom in zwemmen' en 'muien'. 

Dit kan worden geïnterpreteerd als een metafoor voor het volgen van je eigen pad en het niet zomaar meegaan met de heersende trends of meningen.

Oej oej oej ...

Het woord van de de dag: 'Inlaadgebied'.

Afvalgedrag: '25 kilo op één dag!'

Woord van de dag: 'afvalgedrag'

Een meer gedetailleerde blik … (AI)

KAFKA

Circus als spektakelruimte:

Kafka bezocht graag circussen en schreef zelfs een kort verhaal genaamd "Up in the Gallery", dat zich afspeelt in een circus.

Hij was gefascineerd door de optredens en de manier waarop het publiek was georganiseerd, wat hij zag als een weerspiegeling van sociale hiërarchieën.

Circus als metafoor voor het menselijk leven:

In Kafka's werk verschijnt het circus vaak als metafoor voor de absurde en vaak onbegrijpelijke aard van het leven. De chaotische en onvoorspelbare aard van het circus kan worden gezien als een weerspiegeling van de verwarring en vervreemding die Kafka's personages vaak ervaren.

Circus en sociaal commentaar:

Kafka's weergave van het circus dient ook als een vorm van sociaal commentaar. De segregatie van het publiek, de afhankelijkheid van de artiesten van het publiek en het algemene gevoel van spektakel kunnen worden gezien als kritiek op sociale structuren en de menselijke conditie.

Kafka's eigen ervaringen:

Kafka's persoonlijke ervaringen met zijn eigen artistieke worstelingen hebben mogelijk ook zijn visie op het circus beïnvloed. Hij identificeerde zich mogelijk met de artiesten, die onderworpen waren aan de eisen van het publiek, en met de algehele sfeer van spektakel en performance. In wezen is het circus in Kafka's werk een veelzijdig symbool. Het vertegenwoordigt zowel de verwondering als de absurditeit van het leven, de kracht van performance en de complexiteit van sociale hiërarchieën.

Jiskefet - Ouwehoeren op vakantie

Zoek de verschillen!

Wie heeft wie nageaapt?
In de hogere kunsten moet je jezelf na-apen.
Eigen denken en handschrift en zo!
Met een goedkoop potlood 'je eigen verhaal' kunnen schrijven zou al voldoende moeten zijn.
Maar dit terzijde.

Fran/ck ergert zich dus kapot aan na-apers.

Dit ook terzijde.

Woord van de dag: 'potjandikkie'

Creedence Clearwater Revival: Up Around The Bend

Woord van de dag: 'verpretparkisering'

Het Goede Doel - Belgie • TopPop

Rue des cascades (1963) - Bande annonce HD (Rep. 2018)

Google ziet alles.

Dat weet (bijna) iedereen.

Fran/ck vroeg zich af, waarom deze film (1963) ineens steeds 'aanbevolen' werd voor hem? …

Uit welke hoek?

Heeft Fran/ck iets gemist?

Het ging dus om filmfragment (still). Geen foto.

Waarom aan de haal gaan, zonder naamsvermelding van andermans intellectueel eigendom.

Hoe groot kan een ego zijn? ...

Jiskefet - Interview met Hans Hooft over zijn mening en zijn boek

Jiskefet - 'Kijk op kunst' met twee schrijvers van de Flegma beweging

Dekkend de lading …
Autoritaire introverte reflecties op het niet kunnen reflecteren …

Zing jezelf niet? ...

Sê kaas ... hap saam

Dit kan nie wees nie, hierdie moet 'n tweede neef van Fran/ck wees.

Cheese! Dit is waarom we lachen op een foto

Say cheese ...

PiratenHits - Luc Bral - Hallo Hier Ben Ik Dan

Dit liedje van Luk Bral voelde destijds al als op het lijf geschreven.

Fran/ck zat t/m zijn 19de op school (goed leren om een dik belegde boterham te verdienen) zijn tijd te verdoen.

Et fier de letre!

The Sound of Silence

Opgedragen aan Ron.

Weekend van het Volkscafé- Die Verdammte Spielerei

Leuker dan de leut ier!

Waren mijn voorouders maar nooit uit Vlaanderen gevlucht!

In het heelal is het alle dagen carnaval!

Jiskefet (19960102) - Brigitte Bardot mop - Jos & Edgar - Debiteuren Cre...

Youssou N'Dour - 7 Seconds ft. Neneh Cherry

Zebra-vraag

GEDIG VAN DIE DAG – Shel Silverstein (1930-1999)


Zebra Vraag

Ek het daardie sebra gevra

Is jy swart met wit strepe?

Of wit met swart strepe?

En daardie sebra het my gevra,

Of is jy goed met slegte gewoontes?

Of is jy sleg in goeie gewoontes?

Raak jy tydens stil tye?

Of is jy stil met rumoerige tye?

Is jy gelukkig met 'n paar hartseer dae?

Of is jy hartseer met 'n paar gelukkige dae?

Is jy netjies met 'n paar slordige maniere?

Of is jy slordig met ’n paar netjiese maniere?

En so het dit aangegaan en aangehou en aangehou

En so het dit aangegaan.

Ek sal nooit weer vir 'n seb vra nie

Oor daardie strepeet dit aangegaan.

Ek sal nooit weer vir 'n seb vra nie

Oor daardie strepe

Johnny Cash & June Carter Cash • “Jackson” • 1968 [Reelin' In The Years ...

OE OE OE OE

& Dat die Johnny Cash(?) toen al onze Douwe Bob zó goed kon na-apen !!! ...

& Dat die Golgate Whitening® bekjes daar toen al bleken te bestaan …

Nina Hagen - 1990 Lili Marlene (vs Nana Mouskouri)

Nina Hagen - Naturträne (Rockpalast)

Het - Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan (1966)

Van Kooten & De Bie : Zoek jezelf

Apocalyptica - 'Seemann' feat. Nina Hagen (Official Video) (Rammstein Co...

Nits - The Train

Remember

Er is een bepaald gewicht dat op je neerdaalt wanneer de illusie begint op te lossen – wanneer je de wereld begint te zien, niet zoals je ooit dacht dat die was, maar zoals die werkelijk is. 

Het is niet de scherpe pijn van liefdesverdriet of de pijn van persoonlijk verlies, maar iets diepers: een stille, schrijnende melancholie die gepaard gaat met het besef dat de grootsheid van het leven meer in onze perceptie dan in de werkelijkheid ligt. Het is het verdriet dat ontstaat als je beseft dat alle dingen vergankelijk zijn, dat verandering onvermijdelijk is en dat de schoonheid van momenten die nooit meer terug te halen zijn, kwetsbaar is. De sprookjes waarmee we zijn opgegroeid, de sprookjes die het leven afschilderen als een reeks overweldigende overwinningen, waarin liefde alles overwint en geluk een einddoel is, storten in onder het gewicht van de geleefde ervaringen. Je ontdekt dat liefde niet de eeuwige vlam is die je ooit dacht dat het was; het flikkert en dimt, kwetsbaar voor de winden van de omstandigheden, de golven van misverstanden en de onverbiddelijke voortgang van de tijd. Het is niet de eeuwige kracht van sprookjesboeken, maar een delicaat, vluchtig moment – ​​een verbinding die gekoesterd moet worden, maar nooit bezeten. Het verdriet komt niet voort uit de kwetsbaarheid van de liefde, maar uit het besef dat zelfs de diepste banden slechts geleende momenten zijn, die onvermijdelijk in het geheugen verdwijnen. Ook geluk krijgt een andere kleur. Het is niet langer het stralende, ononderbroken licht dat we geleerd hebben na te streven, maar een vluchtige sprankeling die onvoorspelbaar door ons leven danst. Het bestaat uit kleine, onverwachte momenten: de warmte van een lach, de stilte van een zonsondergang, de korte vrede van een stil moment. En hoe meer we ons eraan vastklampen, in een wanhopige poging om het te laten voortbestaan, hoe ongrijpbaarder het wordt. Als geluk er niet meer is, blijven we achter met de echo van het verlies ervan: een bitterzoete herinnering dat geluk, net als alle dingen, vergankelijk is. Met dit besef ontstaat vaak een diep gevoel van eenzaamheid. Het is niet de eenzaamheid van het zonder anderen zijn, maar de existentiële eenzaamheid van het zien van het leven door een lens die velen om je heen nog niet hebben gezien – of misschien ervoor kiezen dat niet te doen. Het is de ontkoppeling van het erkennen van de kwetsbaarheid van menselijke verbinding, de vluchtige aard van vreugde en de onvermijdelijkheid van eindes, terwijl anderen door het leven lijken te gaan zonder last te hebben van zulke gedachten. Je voelt je losgekoppeld, een bezoeker van een wereld die plotseling overweldigend en ontoereikend aanvoelt. Toch schuilt er in dit verdriet en deze eenzaamheid een stille bevrijding. Het is de vrijheid om de wereld te zien zonder masker, om te beseffen dat de schoonheid van het leven niet wordt verminderd door de vergankelijkheid ervan, maar er juist door wordt vergroot. Het vluchtige karakter van momenten maakt ze waardevoller; de kwetsbaarheid van de liefde geeft het diepte; Het tijdelijke karakter van geluk maakt de komst ervan des te betekenisvoller. Er zit schoonheid in de gebrokenheid, in de stille waarheden, in het simpele feit dat je aanwezig bent bij deze vreemde, vluchtige reis die het leven heet. Misschien zie je de sprookjes niet meer, maar wat je wel ziet – het leven zoals het is, rauw en ongefilterd – is niet minder diepgaand. 

En in dat besef verandert zelfs de pijn in een soort vrede, een bitterzoete dankbaarheid voor het kwetsbare, vluchtige wonder van het geheel.

Wim Mertens - 4 mains

Polderen

La Cucaracha hoorde in Fran/ck's tijd  gewoon bij het straatgeluid.
&
Dat meertonige toetergeluid zal inmiddels ook al wel verboden zijn.

Leve alle beperkingen ...

CORSAIR 60th ANNIVERSARY

De Corsair!
Vandaag door de algoritmes aanbevolen voor Fran/ck….

Al (de digitale God blijkbaar) weet dus idd bijna 'alles' al over Fran/ck.…

De 2de auto van mijn ouders was een corsair....

Bram Vermeulen Vannacht

Het afscheidslied voor mijn moeder (1931-2018).

Precies zeven jaar geleden.

Wat is tijd?