FRAN/CK IN DE NACHTTREIN / A'PEN (BE) > BoZ (NL) ©FRA-ARCHIEF1991

Toen een zelfportret, tegenwoordig noemt dat een selfie.

Het gaat over Fida, ze is een Spaanse adoptiepup. Haar mama is een raszuivere Franse buldog met papieren en haar papa is een dakloze straathond die op een onbewaakt moment zijn kans schoon zag.

Frank zei: "Is er al duidelijkheid over Vide?"

Natasha zei: "Fide, en nee, nog niet. Ik zal na feestdagen nog eens horen, of zelfs volgende week."

Frank zei: "Hoe gaat het met Fide? … Mag ze al in het vliegtuig?"

Natasha zei: "Fida komt aan 4 juni "

Frank zei:

Natasha zei: "1 maand geleden ze was nog maar 20 cm "

Frank zei: "En nu?"

Natasha zei: "2 meter zeker ... "

Frank zei: "Valt mee!"

Natasha zei: "Papa onbekend … kan alles zijn "

Frank zei:

Natasha zei:

ACHTERUITKIJKEND / BRUINISSE / ZEELAND ©FRA-MEI2017 

Ik had mijn raampje open. Deze jongelui begroette mij vriendelijk met: "Heej, heuj, hooj!" En daarna toen het rood licht na lang wachten op groen sprong, hoorde ik richting mij: "De brug gaat open! Doej, daaag!"

Ik voelde me nabij de sluis van Bruinisse voor even weer een Nederlander!

KRABBENVANGERS / JACHTHAVEN BRUINISSE / ZEELAND ©FRA-MEI2017

Oe vangde muize, mè stukskes bròòd
Oe vangde luize, die slade dòòd

Mar Krabbe kredde zo mar nie

Oe vangde die, oe vangde die?

Gewoon zo dus! Het is kinderlijk eenvoudig.

AQUA KLEURTJES / BRUINISSE / ZEELAND ©FRA-MEI2017

Rondspanten, knikspanten, langkielers, vinkielers, bulbkielen, boegschroeven, driebladssteekasschroeven, tweebladsklapschroeven, aangehangen roeren, balansroeren, etc, …

Fran/ck krijgt geen genoeg van deze onderwaterwereld, het is (gelukkig nog) niet te genezen.

BRUIN IS ZE NIET / BRUINISSE / ZEELAND ©FRA-25MEI2017

Het was vandaag goed rubberbootbuitenboordmotorweer!

Én Pina Bausch (1940-2009) mag ook nooit vergeten worden!

NABIJ GEBOUW T / HAVENKWARTIER / BoZ ©FRA-MEI2017

Beet!!! De scanauto van Handhaving en Parkeerbeheer verdient zich snel terug. Op deze dikke witte BMW pronkte de gestolen platen, die op een kleine grijze VW Polo thuishoorden.

SMAKELIJK TANDENPOETSEN! / VRPLGHS MOERMONT / B0Z ©FRA-MEI2017

Fran/ck kan iedereen verzekeren, dat de vieze vlekken op de frisgroene Klinic® Wash & Care spuitbus met verzorgingsschuim, geen bruine vingerverf is.

De mentor van mijn moeder (Dr. George van de Lions Club)  classificeert dit soort zaken altijd als: 'Het gaat om een incidentje, passende maatregelen zijn niet nodig’.

Frustrerend is ook, dat de buurvrouw van mijn moeder in 'contactisolatie' ligt, dat zou moeten betekenen dat op de afdeling het omgaan met hygiëne méér dan optimaal zou moeten zijn.

DEN TOOTS / JAZZ MIDDELHEIM / A'PEN ©FRA-ARCHIEF1995

Vorig maand kwam Govert even langs. Het was gezellig en we hebben wat door oude ingescande foto's van mij gescrolld. Bij het zien van de foto's van den Toots reageerde hij: "Wacht eens, staat mijn ex-zwager Jack van Poll er ook op, hij heeft een tijdje samengespeeld met Toots Thielemans!"

Een zus van Govert blijkt getrouwd geweest te zijn met Jack van Poll. Toen ik Govert vroeg of ze ook een hond hadden, antwoordde hij: "Ja, een cockerspaniël!"

IK & MIJN HONDJE WOODY ©FAM-ARCHIEF1971

In 1971 kregen mijn ouders met Pasen het bericht dat ik het schooljaar over moest doen. De rapportcijfers waren zwaar onvoldoende: "Hij kan het niet!"

Mijn moeder reageerde koeltjes: "Hij gaat gewoon over."

En tegen mij zei ze: "Als jij over gaat, krijg je een hond, ons pa vindt het ook goed."

(Ons pa wist nog van niets.)

Uiteraard ging ik met hoge cijfers over.

(Ik verveelde me altijd kapot op school, mijn moeder had dat goed aangevoeld.)

& Woody, een cockerspaniël, kwam uit Roosendaal … én toeval bestaat niet … het is écht zo … het baasje van de vader van onze hond was jazzpianist Jack van Poll!

©VRT 2010

Vanmiddag was ik in Deurne (Antwerpen) op bezoek bij den John en zijn vrouw. Hij is ondertussen de 80 gepasseerd en heeft te kampen met een zeer broze gezondheid. Zijn bed met bedpapagaai staat in de living.

Onze vriendschap is begin jaren 90 op Jazz Middelheim geboren, hij fotografeerde daar ook. Een speciaal mens; in zijn jonge jaren was hij bokser en drummer.

Mooi is steeds, dat we bij het komen en gaan met elkaar knuffelen, én met mannen knuffelen zit niet precies in mijn bloed.

& 

Jack van Poll was vanmiddag opnieuw onderwerp van gesprek.

& 

Volgens den John nog steeds één van de beste Nederlandse Jazzpianisten ooit.

'De laatste dag' / 5 op 3 meter! / Pierre Alechinsky / Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België / Bruxelles 

Foto ©FRA-MEI2017

Ik was blij verrast dat ik dit monumentale werk plots in het echt kon bewonderen! Het werk van Pierre Alechinsky kende ik alleen uit boekjes.

KWIEK HOOFD KANTELEN / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-MEI2017

Deze stoeptegel ligt sinds vandaag voor de buitendeur van de afdeling waar mijn moeder al jarenlang zonder een op Parkinson gerichte zorg, apathisch ligt weg te kwijnen.

Wat het doel van deze steen is, is een groot raadsel. Zou het kunnen zijn dat het verpleeghuis wilt, dat kinderen wat kwieker hun ouders komen bezoeken?

LIFT VAN DE MAROLLEN / BRUSSEL ©FRA-MEI2017

Er zijn grote hoogteverschillen in Brussel. Waarschijnlijk heb ik bij het door Brussel wandelen alle spieren in mijn benen gebruikt, die ik bij het fietsen nooit gebruik. Ik kan van de spierpijn amper nog op mijn benen staan, laat staan nog traplopen.

Deze vorm van spierpijn roept herinneringen op aan Oefening Steunzool in 1979, maar dit terzijde.

HEEL LIEF! / BRUSSEL ©FRA-7MEI2017

Fran/ck vroeg: "Hoe kom ik het snelst op de op de E-19?"

Natasha antwoordde: "Volg me, ik zal voor u uit rijden!"

Bij afslag Mechelen Zuid namen we luid zwaaiend afscheid.

TENTOON RIK WOUTERS / BRUSSEL / BE ©FRA-7MEI2017

Vandaag met Natasha en Elsa in Brussel bij Rik Wouters.

Meer dan treurig dat je anno 2017 voor een museumbezoekje aan Rik Wouters helemaal gefouilleerd wordt en door detectiepoortjes moet lopen ... 

Naar aanleiding van de dwingelandij ...

Post van Wilhelmina / 1946

Ik, Mij en Mijn in hoofdletters schrijven, dat is pas respect tonen voor Jezelf!

Ik kan me herinneren dat ook de gestencilde handtekening van Wilhelmina bij de familie niet in goede aarde was gevallen.

1940 / Kazemat Noord bij Katwijk aan de Maas

In deze kazemat is Franciscus Nefs, de vader van mijn moeder, mijn opa dus, op de eerste oorlogsdag in 1940 gesneuveld.

https://standhouden.nl/Rivierkazemat-noord-Katwijk.htm
http://www.kvbk-cultureelerfgoed.nl/MS_PDF/1942/1942-B071-01-0024.PDF

Ik ken de verhalen, er zijn verschillende versies. Het onderstaande verslag is het meest betrouwbaar. Er was verraad. Inwoners van Katwijk hadden meermaals bij de politiepost gemeld, dat Kapt. Hoogenhuize regelmatig op bezoek ging bij een NSB familie in het dorp. Op 10 mei bleek hij inderdaad aan de kant van de Duitsers te staan; hij weigerde opdracht te geven om de brug 'te laten springen'.

Een saillant detail is, dat mijn opa de laatste is geweest die deze kapitein nog in levenden lijve heeft ontmoet …

De heer J.A.L. Rothuis, die het op verschillende punten niet eens is met de Militaire Spectator, verhaalt als volgt:

Op 9 Mei 1940 kwam het geheel in alarmstelling. Ik was cdt. Pontveer. De springlading was reeds lang aangebracht, doch die nacht moest ook het vuurkoord worden aangebracht. De bedrijvigheid aan de overkant werd steeds groter. De Sergt. Nefs was cdt. brug. Toen ik hem vroeg of hij de brug ging laten springen, zei hij te moeten wachten op bevel van Kapt. Hoogenhuize. Dat bevel kwam echter niet. Later bleek dat de genoemde kapitein niet safe was. Wij zijn toen onderling overeengekomen, dat Sergt. Nefs op eigen initiatief de brug zou laten springen, en ik vlak daarna de pont. Ik heb daarna de pont aan de Katwijkse zijde laten springen en ben toen richting kwartier gegaan. Ik ben mij gaan melden in de kazemat Zuid, doch daar was geen plaats meer. Vervolgens ben ik naar Kazemat Noord gegaan, waar de Sergt. Nefs mij binnenliet. Katwijk stond toen al in brand. Ons kwartier brandde geheel af. Er werd hevig gevuurd van beide kanten. De Sergt. Nefs vroeg mij hoe of het buiten was en gaf mij vervolgens opdracht bij de telefoon plaats te nemen. Hijzelf had plaats genomen op No.1 aan het kanon. Na enige tijd hebben we van plaats verwisseld. Wij keken beide door een kijkervizier toen de klap kwam. Een granaatscherf rukte beide kijkervizieren weg. Een tweede treffer vernielde de vuurmond. Deze schoof van zijn wieg en was verder onbruikbaar. Plotseling hoorde wij de Sergt. Nefs zeggen: Jongens ik ben gewond, ik ga sterven.” Toen ontstond de paniek. Wij probeerden Zuid te bellen om een dokter of om Rode kruis soldaat, doch kregen geen gehoor. Later bleek, dat dokters en Rode Kruis soldaten uit Katwijk waren weggetrokken. Ikzelf heb de telefoon bediend, doch er was geen enkele verbinding te krijgen. De Sergt. Nefs was zo ernstig gewond, dat hij kort daarop is overleden. Nadat we ingesloten waren, hebben we geprobeerd te ontkomen richting Haps. Dit Mislukte echter. We werden krijgsgevangen gemaakt door Duitse soldaten, die met een pantsertrein via Gennep waren doorgekomen. Ik heb mijn vrouw nog gesproken en die vertelde mij, dat ze de Kapt. Van Hoogenhuize dood voor zijn commandopost had zien liggen. Hij was doodgeschoten en tot op heden is niet bekend wie dat gedaan heeft. Vervolgens zijn wij afgevoerd naar Neu Brandenburg, waar we tot het einde gebleven zijn.

U ziet, dat er nog al wat verschil in de lezing is. De Sergt. Nefs heeft de brug, en ik heb de pont laten springen op eigen verantwoording, dus zonder opdracht, doch ingevolge onze eigen instructies. Verder ontbrak er nog al wat. Er was van de gehele leiding niets te bekennen. Dokters en verplegers waren zoek. Noodrantsoenen of iets van dien aard waren er in het geheel niet. Vermeldenswaard is nog wel, dat we veel rubberbootjes, waarin Duitsers zonder uniformjasjes en witte vlaggen trachtten over te komen, in de grond hebben geboord.