ZEILJACHT RICHTING ANTWERPEN / WESTERSCHELDE NABIJ DOEL (BE) ©FRA-OKT2009

(UASC = United Arab Shipping Company)

POLDER BIJ RILLAND-BATH (ZICHT OP DOEL) / ZEELAND ©FRA-OKT2009

VLIEGENZWAM (Amanita muscaria) / GEWIJDE AARDE / MASTENDREEF / BoZ ©FRA-OKT2009 

De middellijn van de hoed van de grote paddestoel was ruim 20 cm! De vliegenzwam is minder giftig dan vaak wordt gedacht, hij valt sinds vorig jaar onder de Opiumwet.

BoZ ©FRA-OKT2009

 BoZ ©FRA-OKT2009

BORGVLIETSE DUINEN / WOUWSE PLANTAGE ©FRA-OKT2009

Ik wed dat er in de Gouden Gids een gespecialiseerd bedrijf staat, dat in te huren is om op ongeacht wat, oranje tags te spuiten. Deze bomen staan in de Wouwse Plantage en worden binnenkort omgezaagd. Het zijn er vele duizenden. Hoe de selectie tot stand is gekomen is onduidelijk, het lijkt er op dat ze willekeurig gekozen zijn.

BORGVLIETSE DUINEN / WOUWSE PLANTAGE ©FRA-OKT2009

GEWIJDE AARDE / MASTENDREEF / BoZ ©FRA-OKT2009 

 

Zo eenvoudig kan het ook, laat de natuur gewoon haar gang gaan. (Op deze oude graven rust een grafrecht van 100 jaar.) Mooi is (vind ik), dat voordat de grafstenen voor eeuwig door de gewijde aarde verzwolgen worden, er zich eerst nog een laagje mos op vormt. Het gaat stapsgewijs: eerst zetten de mossen zich vast in het geschrift, daarna raakt gestaag de gehele steen bemost. De laatste herinnering gaat ongestoord kalm en naamloos ten onder. Vromer kan toch niet?

 

 

 

GEWIJDE AARDE / MASTENDREEF / BoZ ©FRA-OKT2009 

Niks aan de hand, dit is geen werk van grafschenders of vandalen. Het zijn gewoon de medewerkers van de begraafplaats zelf, die deze oranje tags op de grafstenen hebben aangebracht. Overduidelijk is te zien, dat dit op een zeer vrome en eerbiedwaardige manier gebeurd is.

Bij navraag bleek dat de met oranje gemerkte graven geruimd gaan worden, dit omdat het jaarlijkse liggeld voor deze in vrede rustende dierbaren al geruime tijd door de (vaak ook al in vrede rustende) nabestaanden niet meer werd betaald. Foei!

ECOLINE OP FOTOPAPIER / 12,3 x 16,0 CM ©FRA-1994 

Het werkje is 'vanzelf' tijdens het retoucheren van foto's ontstaan. Ik was er destijds zo van onder de indruk, dat ik het groots en deftig heb ingelijst. (Het wordt wel eens geassocieerd met werk van Cy Twombly, toch kende ik Twombly en zijn werk toen nog niet.)

RUITER TE PAARD / MOSSELHOEKSEWEG / THOLEN ©FRA-2009 

‎(ZATERDAG ‎17 ‎OKTOBER ‎2009, ‏‎13:55:16) 

 

Hier, een paar meter verder en 2 seconden later, lukte de foto wel.

Een grote Zeeuwse knol met aan de teugels een 11 á 12 jarig meisje. Ze stuurde het trekpaard keurig netjes de berm in, zodat ik kon passeren. Ik moest aan de 13 jarige solozeilster Laura denken, sommige jonge meiden zijn heel wat mans!

MOSSELHOEKSEWEG / THOLEN ©FRA2008 

(ZATERDAG ‎17 ‎OKTOBER ‎2009, ‏‎13:55:14) ‎

 

Ruwweg 700 á 800 meter verder en bijna 4 minuten later op de Mosselhoekseweg.

Dezelfde camera instelling, maar hier ging het fout met de automatische scherpstelling; tegen mijn bedoeling in, zijn hier de geruitenwiste vogelpoep en de verwarmingsdraadjes in mijn voorruit vastgelegd!

TWEE WANDELAARS MET VIJF JACK RUSSELS / DEURLOOWEG / THOLEN ©FRA-2009 

(ZATERDAG 17 ‎OKTOBER ‎2009, ‏‎13:51:18)

 

De foto is bewogen en is het daarom misschien wel 'kunst'! 

Hieraan moest ik terugdenken …

In 1997 ben ik jurylid geweest bij een fotowedstrijd georganiseerd door de European Heritage Days. Het ging om een voorselectie. Jongeren uit verschillende Europese steden konden hieraan meedoen. De bedoeling was dat ze op een bijzondere manier het cultureel erfgoed in hun omgeving in beeld zouden brengen. Ook jongeren uit Bergen op Zoom waren uitgenodigd om foto’s in te sturen. Ik was de 'kunstenaar', de andere juryleden waren plaatselijke vakfotografen. Het was een erg leuke ervaring om in een korte tijd meer dan duizend foto’s te beoordelen. Opmerkelijk was dat deze vakfotografen geen raad wisten met de bewogen foto’s; automatisch schoven ze die, onder het mom van 'misschien is het wel kunst', door naar mij. Eén door de plaatselijke vakfotografen uitgekozen clichématige architectuurfoto en één 'mislukte' foto, waarvoor ik me sterk moest maken, zijn uiteindelijk in het European Heritage fotoboek van dat jaar geplaatst.

 BUIZERD (Buteo Buteo) / BALSEDREEF / BoZ FRA-OKT2009

Naar aanleiding van deze buizerd die ik bij de Balsedreef gefotografeerd heb, stuurde Bert Bevers mij dit fraaie gedicht toe:

De buizerd van 't Waliën

Mos pakt geen waaiend hout. Struikgewas staakt terwijl takken verschietend in ijlte landkappertje spelen met lucht. Ik vraag me in dit Hinterland 

onder tuimelend licht langzaam af of er vogels zijn met hoogtevrees. De Boldermansweg rekt zich uit in eerstehandse rust als boven ons opeens een schaduw 

uit zijn veren valt en hij sterker dan op de plaatjes uit mijn boekenkast een strakke lijn zweeft tussen zware vleugels. Heinde. Amper afstand. Vervlogen. 

Bert Bevers 

uit Onaangepaste tijden, Zinderend, Bergen op Zoom, 2006

AFGESTORVEN AARDAPPELLOOF / OOGSTTIJD / RILLAND ©FRA-OKT2009 

 

In onze moderne tijd wordt het aardappelloof uiteraard met chemische middelen doodgespoten.

MISPELS (Mespilus germanica) ©FRA-OKT2009

Mispels, ze blijven me intrigeren. Ik heb het er wel eens met anderen over, maar niemand kent ze. Ik heb mijn informatie vooral van het internet. Vorige week kreeg ik het lumineuze idee om er een paar mee te nemen naar het verpleeghuis, waar mijn moeder verblijft. De aanspreekbare dementerenden van boven de 80, herkenden ze direct en fleurden zelfs op: "Hé, dat zijn mispels, die zijn lekker, maar zo zijn ze niet goed, ze moeten helemaal rot zijn." Ook Selma, een Turkse die er verpleegster is, werd blij: "Dat is muşmula, in Turkije zie je ze héél veel, mijn moeder maakt er altijd jam van en ook gebakjes". Ze wist niet dat ze in Nederland ook groeiden. 

 

Grappig was, dat ze door de Brabanders steevast mipsels genoemd werden. (Knokloof i.p.v. knoflook, hoor ik ook wel eens.)

ONS PA (05091931 - 11102001) / ONGEWIJDE AARDE / MASTENDREEF / BOZ ©FRA

ATTACHMENT 2007 / FOTOMONTAGE VAN HET WINNENDE IDEE / BoZ ©FRA-2009

Hier is de schoorsteen ook voor misbruikt. Het was een zéér laagdrempelige kunstuiting voor een héél breed publiek, bedacht (vermoedelijk in zeven seconden) door Flexi Art kunstenares Marijke Maas uit Roosendaal. De uitvoering van de act lag iets ingewikkelder. Door de taps toelopende schoorsteen, kwamen de ballonnen namelijk telkens vast te zitten. Met tussenpozen floepte ze eruit. Door de grote hoogte (55 á 60 meter) waren ze bovendien slecht te zien, het waren kleine grauwgrijze stipjes. Fantasie en uitvoering kwamen duidelijk niet overeen.

Maarten van Eekelen, wethouder van Cultuur, zei er later het volgende over: "Een van de winnende ideeën had betrekking op de schoorsteen van Nedalco, die toch een belangrijk onderdeel is van de Bergse horizon. Daar zijn duizenden gekleurde ballonnen uit opgelaten. Vervolgens is daar een schitterende fotoreportage van gemaakt die door het hele land te zien is geweest. Bovendien is één van de foto’s uitvergroot en prijkt nog steeds bij het pand, waardoor de toevoeging blijvend is geweest."

De montagefoto wordt dus als authentiek beschouwd! Hoe blind moet je zijn?

(Het brede publiek bleef overigens massaal weg.)

DE SCHOUW VAN DE SPIRITUS (HET BOVENSTE GEDEELTE) / BoZ©FRA-2009
(Klik op de foto)

Ik rijd dagelijks langs deze oude monumentale, getopte en zwaar verwaarloosde schoorsteen. De laatste jaren vallen met enige regelmaat doorgeroeste trekbanden naar beneden. Veel mensen maken zich zorgen en zijn bang dat de schoorsteen om gaat vallen. De gemeente stelt hen gerust: 'Er is geen enkel gevaar.' Voor de zekerheid (schijnveiligheid) hebben ze aan de voet wel een paar dranghekken geplaatst.

Tijd dus voor een onafhankelijk Desolaat & Des-al-niet-te-min (D&D) onderzoek.

De foto zegt meer dan genoeg:
De schoorsteen doet nu dienst als zendmast (de antennes veroorzaken schadelijke trillingen bij harde wind). Er groeit mos op, én er groeien struiken uit. Opvallend is, dat veel voegen aangetast of zelfs verdwenen zijn: vervuiling (o.a. zure regen), vocht en vorst hebben dus vrij spel op deze constructie. Ook goed te zien is, dat er heel wat trekbanden ontbreken. Deze zijn er destijds niet voor de sier op aangebracht, ze maken deel uit van de constructie!

Conclusie:

D&D is ervan overtuigd dat deze monumentale, zwaar verwaarloosde constructie onveilig kan zijn! Erlangs lopen of rijden kan gevaarlijk zijn vanwege onderdelen, die er spontaan af kunnen vallen. Het omvallen of instorten is niet uit te sluiten.
D&D vindt het bovendien immoreel, dat dit monument uit pure gewinzucht volgehangen is met zenders t.b.v. de mobiele telefonie.

Opvallend was, dat op het moment dat ik foto’s van deze schoorsteen maakte, er direct mensen stopten (uitstapten en afstapten) en een praatje met mij aanknoopten: "Weet u hoe hoog de schoorsteen nu nog is?" Een ander: "Gaan ze 'm helemaal afbreken?” En weer een ander: "Al die gsm-zenders leveren de Spiritus toch ôk een stevige duit in de kassa, daar kunnen ze die schouw toch ôk van opknappen!" Het leeft bij veel Bergenaren.

Een interessant artikel over monumentale schoorstenen:
http://www.joostdevree.nl/bouwkunde2/jpgr/racm_brochure_cultuurhistorie_10.pdfLees ook het artikel van Ron Scherpenisse Klik hier

ZP ©FRA-OKT2009

'IN DE LUCHT VAN DE NACHT' / BoZ ©FRA-OKT2009

© Bert Schierbeek (1918 - ­1996) Fragment uit 'Door het oog van de wind' 1988 

en hij liep naar buiten kijkt in de lucht van de nacht ziet de maan en al die sterren en roept: -------kijk de maan -------zoals je haar ziet -------is geheel zichzelf -------gebleven en je denkt maan? zichzelf? -------o zei zij -------toen wij nog -------hoegenaamd van -------niets wisten -------dachten wij -------als wij al dachten -------omdat… -------kijken en denken -------nog samenviel -------dachten wij nooit -------over de maan -------de maan was er dus stonden wij aan een bar en wij dronken (er één) en zegt die oude zegt ie kijk als wij geduld hebben en de dood ook dan zullen wij nog een lang leven hebben zei hij en ik dacht aan die morgen zoals sommige morgens moeilijk opkomen ze wachten op zon of regen en misschien op een geluid het gepiep van een vogel het geblaf van een hond of misschien ook wel op niets en dan plotseling naar aanleiding daarvan dan ontwaakt de wereld en wordt het (waarom) in je hoofd totaal helder hoewel je nog niets overziet denk je althans dat je alles kunt zien het is een wereldbeeld maar niet gesloten gesloten betekent dat alles voorzien is in hét zien die blind is voor al het andere