Woord van de dag: 'afvalgedrag'

Een meer gedetailleerde blik … (AI)

KAFKA

Circus als spektakelruimte:

Kafka bezocht graag circussen en schreef zelfs een kort verhaal genaamd "Up in the Gallery", dat zich afspeelt in een circus.

Hij was gefascineerd door de optredens en de manier waarop het publiek was georganiseerd, wat hij zag als een weerspiegeling van sociale hiërarchieën.

Circus als metafoor voor het menselijk leven:

In Kafka's werk verschijnt het circus vaak als metafoor voor de absurde en vaak onbegrijpelijke aard van het leven. De chaotische en onvoorspelbare aard van het circus kan worden gezien als een weerspiegeling van de verwarring en vervreemding die Kafka's personages vaak ervaren.

Circus en sociaal commentaar:

Kafka's weergave van het circus dient ook als een vorm van sociaal commentaar. De segregatie van het publiek, de afhankelijkheid van de artiesten van het publiek en het algemene gevoel van spektakel kunnen worden gezien als kritiek op sociale structuren en de menselijke conditie.

Kafka's eigen ervaringen:

Kafka's persoonlijke ervaringen met zijn eigen artistieke worstelingen hebben mogelijk ook zijn visie op het circus beïnvloed. Hij identificeerde zich mogelijk met de artiesten, die onderworpen waren aan de eisen van het publiek, en met de algehele sfeer van spektakel en performance. In wezen is het circus in Kafka's werk een veelzijdig symbool. Het vertegenwoordigt zowel de verwondering als de absurditeit van het leven, de kracht van performance en de complexiteit van sociale hiërarchieën.

Jiskefet - Ouwehoeren op vakantie

Zoek de verschillen!

Wie heeft wie nageaapt?
In de hogere kunsten moet je jezelf na-apen.
Eigen denken en handschrift en zo!
Met een goedkoop potlood 'je eigen verhaal' kunnen schrijven zou al voldoende moeten zijn.
Maar dit terzijde.

Fran/ck ergert zich dus kapot aan na-apers.

Dit ook terzijde.

Woord van de dag: 'potjandikkie'

Creedence Clearwater Revival: Up Around The Bend

Woord van de dag: 'verpretparkisering'

Het Goede Doel - Belgie • TopPop

Rue des cascades (1963) - Bande annonce HD (Rep. 2018)

Google ziet alles.

Dat weet (bijna) iedereen.

Fran/ck vroeg zich af, waarom deze film (1963) ineens steeds 'aanbevolen' werd voor hem? …

Uit welke hoek?

Heeft Fran/ck iets gemist?

Het ging dus om filmfragment (still). Geen foto.

Waarom aan de haal gaan, zonder naamsvermelding van andermans intellectueel eigendom.

Hoe groot kan een ego zijn? ...

Jiskefet - Interview met Hans Hooft over zijn mening en zijn boek

Jiskefet - 'Kijk op kunst' met twee schrijvers van de Flegma beweging

Dekkend de lading …
Autoritaire introverte reflecties op het niet kunnen reflecteren …

Zing jezelf niet? ...

Sê kaas ... hap saam

Dit kan nie wees nie, hierdie moet 'n tweede neef van Fran/ck wees.

Cheese! Dit is waarom we lachen op een foto

Say cheese ...

PiratenHits - Luc Bral - Hallo Hier Ben Ik Dan

Dit liedje van Luk Bral voelde destijds al als op het lijf geschreven.

Fran/ck zat t/m zijn 19de op school (goed leren om een dik belegde boterham te verdienen) zijn tijd te verdoen.

Et fier de letre!

The Sound of Silence

Opgedragen aan Ron.

Weekend van het Volkscafé- Die Verdammte Spielerei

Leuker dan de leut ier!

Waren mijn voorouders maar nooit uit Vlaanderen gevlucht!

In het heelal is het alle dagen carnaval!

Jiskefet (19960102) - Brigitte Bardot mop - Jos & Edgar - Debiteuren Cre...

Youssou N'Dour - 7 Seconds ft. Neneh Cherry

Zebra-vraag

GEDIG VAN DIE DAG – Shel Silverstein (1930-1999)


Zebra Vraag

Ek het daardie sebra gevra

Is jy swart met wit strepe?

Of wit met swart strepe?

En daardie sebra het my gevra,

Of is jy goed met slegte gewoontes?

Of is jy sleg in goeie gewoontes?

Raak jy tydens stil tye?

Of is jy stil met rumoerige tye?

Is jy gelukkig met 'n paar hartseer dae?

Of is jy hartseer met 'n paar gelukkige dae?

Is jy netjies met 'n paar slordige maniere?

Of is jy slordig met ’n paar netjiese maniere?

En so het dit aangegaan en aangehou en aangehou

En so het dit aangegaan.

Ek sal nooit weer vir 'n seb vra nie

Oor daardie strepeet dit aangegaan.

Ek sal nooit weer vir 'n seb vra nie

Oor daardie strepe

Johnny Cash & June Carter Cash • “Jackson” • 1968 [Reelin' In The Years ...

OE OE OE OE

& Dat die Johnny Cash(?) toen al onze Douwe Bob zó goed kon na-apen !!! ...

& Dat die Golgate Whitening® bekjes daar toen al bleken te bestaan …

Nina Hagen - 1990 Lili Marlene (vs Nana Mouskouri)

Nina Hagen - Naturträne (Rockpalast)

Het - Ik Heb Geen Zin Om Op Te Staan (1966)

Van Kooten & De Bie : Zoek jezelf

Apocalyptica - 'Seemann' feat. Nina Hagen (Official Video) (Rammstein Co...

Nits - The Train

Remember

Er is een bepaald gewicht dat op je neerdaalt wanneer de illusie begint op te lossen – wanneer je de wereld begint te zien, niet zoals je ooit dacht dat die was, maar zoals die werkelijk is. 

Het is niet de scherpe pijn van liefdesverdriet of de pijn van persoonlijk verlies, maar iets diepers: een stille, schrijnende melancholie die gepaard gaat met het besef dat de grootsheid van het leven meer in onze perceptie dan in de werkelijkheid ligt. Het is het verdriet dat ontstaat als je beseft dat alle dingen vergankelijk zijn, dat verandering onvermijdelijk is en dat de schoonheid van momenten die nooit meer terug te halen zijn, kwetsbaar is. De sprookjes waarmee we zijn opgegroeid, de sprookjes die het leven afschilderen als een reeks overweldigende overwinningen, waarin liefde alles overwint en geluk een einddoel is, storten in onder het gewicht van de geleefde ervaringen. Je ontdekt dat liefde niet de eeuwige vlam is die je ooit dacht dat het was; het flikkert en dimt, kwetsbaar voor de winden van de omstandigheden, de golven van misverstanden en de onverbiddelijke voortgang van de tijd. Het is niet de eeuwige kracht van sprookjesboeken, maar een delicaat, vluchtig moment – ​​een verbinding die gekoesterd moet worden, maar nooit bezeten. Het verdriet komt niet voort uit de kwetsbaarheid van de liefde, maar uit het besef dat zelfs de diepste banden slechts geleende momenten zijn, die onvermijdelijk in het geheugen verdwijnen. Ook geluk krijgt een andere kleur. Het is niet langer het stralende, ononderbroken licht dat we geleerd hebben na te streven, maar een vluchtige sprankeling die onvoorspelbaar door ons leven danst. Het bestaat uit kleine, onverwachte momenten: de warmte van een lach, de stilte van een zonsondergang, de korte vrede van een stil moment. En hoe meer we ons eraan vastklampen, in een wanhopige poging om het te laten voortbestaan, hoe ongrijpbaarder het wordt. Als geluk er niet meer is, blijven we achter met de echo van het verlies ervan: een bitterzoete herinnering dat geluk, net als alle dingen, vergankelijk is. Met dit besef ontstaat vaak een diep gevoel van eenzaamheid. Het is niet de eenzaamheid van het zonder anderen zijn, maar de existentiële eenzaamheid van het zien van het leven door een lens die velen om je heen nog niet hebben gezien – of misschien ervoor kiezen dat niet te doen. Het is de ontkoppeling van het erkennen van de kwetsbaarheid van menselijke verbinding, de vluchtige aard van vreugde en de onvermijdelijkheid van eindes, terwijl anderen door het leven lijken te gaan zonder last te hebben van zulke gedachten. Je voelt je losgekoppeld, een bezoeker van een wereld die plotseling overweldigend en ontoereikend aanvoelt. Toch schuilt er in dit verdriet en deze eenzaamheid een stille bevrijding. Het is de vrijheid om de wereld te zien zonder masker, om te beseffen dat de schoonheid van het leven niet wordt verminderd door de vergankelijkheid ervan, maar er juist door wordt vergroot. Het vluchtige karakter van momenten maakt ze waardevoller; de kwetsbaarheid van de liefde geeft het diepte; Het tijdelijke karakter van geluk maakt de komst ervan des te betekenisvoller. Er zit schoonheid in de gebrokenheid, in de stille waarheden, in het simpele feit dat je aanwezig bent bij deze vreemde, vluchtige reis die het leven heet. Misschien zie je de sprookjes niet meer, maar wat je wel ziet – het leven zoals het is, rauw en ongefilterd – is niet minder diepgaand. 

En in dat besef verandert zelfs de pijn in een soort vrede, een bitterzoete dankbaarheid voor het kwetsbare, vluchtige wonder van het geheel.

Wim Mertens - 4 mains

Polderen

La Cucaracha hoorde in Fran/ck's tijd  gewoon bij het straatgeluid.
&
Dat meertonige toetergeluid zal inmiddels ook al wel verboden zijn.

Leve alle beperkingen ...

CORSAIR 60th ANNIVERSARY

De Corsair!
Vandaag door de algoritmes aanbevolen voor Fran/ck….

Al (de digitale God blijkbaar) weet dus idd bijna 'alles' al over Fran/ck.…

De 2de auto van mijn ouders was een corsair....

Bram Vermeulen Vannacht

Het afscheidslied voor mijn moeder (1931-2018).

Precies zeven jaar geleden.

Wat is tijd?

Niels Donckers

Den Niels, gelukkig nog nen echte!

David Lynch: The Art Life - Official Clip - I Never Studied

When the horizon is at the bottom it's interesting | David Lynch | The F...

David Lynch & Lykke Li - I'm Waiting Here

Brigitte Kaandorp - Het verschil tussen mannen en vrouwen (Badwater - 2002)

"Dream A Little Dream Of Me" - Generationenorchester der Carl-Schurz-Schule

‘Dream a Little Dream of Me / ©Gush Kanh
(Gustav Gerson Kahn (November 6, 1886 – October 8, 1941)

Fran/ck betwijfelt of Gush Kanh deze versie 'zonder tekst' in deze gevoelloze 'technische/harmonische/autistische' setting ook zou kunnen appreciëren …

(Maar dit terzijde.)

Ruben Block - Dream A Dream Of Me I Ik vraag het aan: De Warmste Week sp...

So suiwer!

Wars van leugen en bedrog!

TAXI TEHERAN - Trailer NL

Op-en-top journalistiek!

Hans Teeuwen - Sterk ras - Dat Dan Weer Wel

Bernice West - Lyfie

Bernice West, Bok Van Blerk - Die Afrikaner Maak So (Bok & Bernice Maak ...

Dillinger - Cocaine In My Brain (Ballet Penney De Jager) • TopPop

Johnny Cash - I Walk the Line (Live in Denmark)

📼 Hoe gebruik je een pinpas? (1985)

Texaco commercial, 1969

Wijkagenda Transvaal

Transvaalkwartier - Wikipedia