ZEEKRAAL (Salicornia europaea) RATTEKAAI / RILLAND / ZEELAND ©FRA-JUN2010

Zeekraal, ik vind het een delicatesse. In mijn jeugd sneed ik ze bij de Duintjes onder Woensdrecht. Na de aanleg van de Oesterdam, wat de teloorgang voor dit unieke stukje eb en vloed betekende, ging ik deze lekkernij op de schorren in de omgeving van de Rattekaai snijden. Het was een tijdrovend werkje, voor een volle emmer zeekraal was je al gauw een hele middag bezig. De andere dag had je dan ook nog eens veel spierpijn, waarschijnlijk veroorzaakt door het banjeren over de sterk zuigende klei. Met mooi weer ging mijn huidige ex ook wel eens mee. (Uiteraard luchtig gekleed.) Ze was echter minder bekend met het zompige terrein en gleed daarom nogal eens uit. De vette klei zat dan tot achter haar oren. Oh wat vond ik mijn huidige ex dan mooi! En zij kon dat niet begrijpen; zó zijn vrouwen, ze doen er alles aan om mooi gevonden te worden, maar op momenten dat ze écht mooi zijn, dan geloven ze dat niet… Tegenwoordig is het snijden van zeekraal overigens ten strengste verboden, er staan nu zware lijfstraffen op, bij herhaling van het delict kan zelfs de doodstraf geëist worden. Ik begrijp dat niet, de zeekraal is immers geen bedreigde plantensoort, integendeel zelfs, het lijkt wel onkruid.