ALS JE NU NOG
Als je nu nog wegvaart, Laura, weg uit het
benauwde binnenwater, door ons kaarsrecht
kanaal van formulieren, graait een kraken
naar je boot met lange armen van papier.
Als je nu nog wegvaart, Laura, de gretige,
wijd open kaken van de oceaan in, schuilen
wij huiverend voor het water achter dijken
van leerplicht en voogdij. Als het stormt
in onze hoofden, Laura, erger dan op zee,
dan komt dat omdat iets in ons met je mee
wil varen, maar niet durft. Daarom houden
we je liever hier. Niemand heeft gelijk, wij
evenmin als jij – maar Laura, als je wegvaart
zal ik zwaaien, als je weg bent zal ik duimen,
als je doodgaat zal ik huilen en wanneer je
veilig terug bent zal ik zeggen: zie je wel.
©Ingmar Heytze - 2009
