Mijn moeder heeft één zus, het is tante Rie. Tante Rie (volgende maand wordt ze 84) bezoekt mijn moeder 2x in de week, dit al 6 jaar lang. Het is telkens een hele onderneming voor haar, zo met de bus naar Roosendaal. Ik heb er ontzag voor. Bovendien stuurt ze mijn moeder af en toe een kaart. Ze ondertekende deze steeds met 'Je zus'. Als ik dan zo'n kaart tegenkwam, grapte ik tegen mijn moeder: "Hé een kaart van Jezus!" Mijn moeder kon er dan altijd hartelijk om lachen. Mijn tante Rie, mijn moeders zus dus niet, ze heeft last van een ander soort humor. Nadat ze er achter kwam dat we er lol omhadden, ging ze de kaarten ondertekenen met 'Je zusje'. Als ik nu op de kamer van mijn moeder een kaart van tante Rie ontdek, zeg ik tegen mijn moeder: "Hé, een kaart van Jézusje!" De grote ogen van mijn moeder en de vage lach, spreken dan telkens weer boekdelen...

Alle kaarten van 'Jezus' en 'Jézusje' heb ik overigens bewaard, alleen weet ik niet waar! Bij de volgende ronde van opruimen en herstructureren, zal ik ze wel tegenkomen.

(Het fotografische bewijs laat dus nog even op zich wachten!)