Oki en Doki, ook leesvoer in mijn kinderjaren …

 

De gekuiste versie!

 

 

Het was in de BBA bus van Bergen op Zoom naar Wouw, ik was vier en had nog nooit eerder in mijn leven een neger gezien. ('Neger' was in mijn kindertijd geen beladen woord.) Mijn moeder en ik zaten ver achterin. Op de brede achterbank helemaal achterin, zat stilletjes een 'zwarte' man.
"Mam, die meneer heeft zich niet met zeep gewassen!", was mijn verontwaardigde reactie. Mijn moeder berispte mij meteen: "Sssst …, die meneer heeft zich wél gewassen met zeep. Die meneer is een hele aardige meneer, hij komt uit een ver en warm land waar álle mensen een donkere kleur hebben."
Ik vond het maar een vaag verhaal.

Tot overmaat van ramp reikte die 'aardige, met zeep gewassen zwarte meneer' mij, kort nadat mijn moeder mij vermanend toesprak, een reep chocola aan. Ik weigerde het lekkers aan te pakken, want van vreemde meneren mocht ik van mijn moeder geen snoep aannemen. Én nu moest ik het van haar ineens wél! Wat een domme en wispelturige moeder had ik toch …