
WACHTEN OP DE CHINEES / EERSTE KERSTDAG 2009 / R'DAAL ©FRA-DEC2009
Tuurlijk, zoals overal ter wereld, werd de geboorte van Christus ook bij mijn moeder in het verpleeghuis gevierd.
Gisteren op eerste kerstdag, lag de leiding van mijn moeders ‘woning’ in handen van de uiterst bekwame en zorgzame Turkse Selma. De overvriendelijke Asméa van Marokkaanse afkomst, was de keukenhulp van dienst.
Het feestmaal, een Indische rijsttafel met opvallend veel onrein babivlees, kwam van de Chinees om de hoek. Ik vond het perfect, mijn moeder ook!
Het was mooi om te ervaren, zo’n ‘multiculti’ gebeuren op eerste kerstdag!
Vandaag op tweede kerstdag was het allemaal anders. Aan het roer stond Joke (diploma spinazieacademie). De keukenhulp van dienst was Annie, ja die van de vlugkokende macaroni. Gezellig, gezellig en nog eens gezellig moest het worden. Het was een onbereikbaar doel; 'bewoners' zonder geheugen bevatten dat namelijk niet, leven alleen nog in hun eigen oprechte en beperkte waarheid!
De warme maaltijd werd deze dag dus door Joke en Annie klaargemaakt en bestond uit grote, slecht doorbakken, veel te zoute biefstukken, geserveerd met (gevaarlijk) hete, vettige aardappelschijfjes. Natte sla diende als troost. Het verstrekken van de noodzakelijke medicatie aan mijn moeder, liep zoals vaak op dit soort dagen, in het honderd. (Gezelligheid krijgt immers altijd voorrang op gezondheid!) Ik vond het flut, mijn moeder was erg hongerig, werkte daarom alles instinctief, om te overleven, in een mum van tijd naar binnen.
Knudde, zo’n inheems gebeuren op tweede kerstdag!