HDISK 'ZORG ONS MA’ / VANDAAG ANALOOG GEWIST ©FRA-7FEB2022

Over smaad en laster gesproken!

Mijn buurman had het een tijdje terug al gelezen en vertelde het deze week aan mij: "Jullie verhaal staat op internet!"

"Ons verhaal?", vroeg ik verbaasd.

"Ja, over de oude vrouw met Parkinson en haar lastige zoon."

& 

Het was waar:

George is sinds 4 november 2015 mentor van een zeer oude dame die in een vergevorderd stadium van Parkinson verkeert. Er is nauwelijks tot geen contact met de oude dame te krijgen, ze is bedlegerig. De oude dame heeft een zoon. De zoon van de oude dame heeft een klacht ingediend bij het verzorgingshuis waar de oude dame verblijft i.v.m. de zorg die zoon als niet voldoende ervaart. Er was een dispuut tussen de zoon en het verzorgingshuis … etc. etc.

In dit uitgebreide artikel werd de mentor de hemel in geprezen en werd met mij de vloer aangeveegd. Ook werd opnieuw gesuggereerd dat ik mijn moeder zou hebben mishandeld.

Het is grove laster.

Familie, vrienden, kennissen, buren en ook de mensen die mijn moeder verzorgd hebben (en dat zijn er veel), zullen bij het lezen van dit artikel meteen de link naar mij leggen.

Mijn tante, de zus van mijn moeder, kon het bloed van mijn moeders mentor ook drinken.

Ik vond dat ik het bericht van het overlijden van mentor Dr. George daarom even met haar moest delen.

Ik belde mijn tante op …

Bij het horen van mijn stem, schoot ze meteen in de lach: "Ik heb 'm zien staan in de krant Frank." 

Vervolgens kreeg ze de slappe lach.

"We mogen er dus om lachen?", was mijn reactie.

Mijn tante raakte niet uitgelachen.

Mentor Dr. George is niet meer!

Hij was de mentor van mijn moeder.

Hij heeft haar niet één keer bezocht.

Hij heeft niets voor haar gedaan.

Wél stak Dr. George elke maand schaamteloos keurig netjes het geld van mijn moeder, dat voor de vrijwilligersbijdrage bedoeld was, in eigen zak.

Hij was een duivelse schurk!!!

Vandaag de as van mijn moeder opgehaald in het crematorium … pfff …

GEFRUSTREERDE THUISSITUATIE ©FRA-APR2018

Als mijn moeder niet was 'omgeduwd' door een gruwelijke actie van haar meedogenloze verpleeghuisarts Antoinette van de H., had ze vandaag haar 87^ste verjaardag nog mee kunnen maken.

Het dossier is meteen na het overlijden van mijn moeder door deze agressieve arts gesloten: "Het dossier van uw moeder gaat NIET meer open!!!" 

Een stevig bericht uit mijn nieuwe wereld!

Allereerst willen wij u ons medeleven betonen bij het overlijden van uw moeder. Uw mail schetst een beeld van moeilijke laatste jaren.

 

Het is ons bekend dat de verpleeghuiszorg specifiek voor mensen met de ziekte van Parkinson in Nederland op een aantal plekken niet is zoals die zou kunnen en moeten zijn. En dat ondanks de door u genoemde richtlijn, waar de Parkinson Vereniging zich ook sterk voor heeft gemaakt. Wij vinden dat een zorgwekkende, treurige situatie en daarom zijn we ook via diverse kanalen bezig om dit belangrijke onderwerp goed onder de aandacht te krijgen. Op dit moment steunen we daarom onder andere twee projectaanvragen. Het is heel erg spijtig dat uw moeder daar de vruchten niet meer van zal plukken. Maar u kunt er van verzekerd zijn, dat het verhaal van uw moeder ons te meer stimuleert en motiveert om er voor te zorgen dat de verpleeghuiszorg voor mensen met de ziekte van Parkinson op de kortst mogelijk termijn wordt zoals deze hoort te zijn en dat alle verpleeghuisartsen niet alleen kennis hebben van de richtlijn, maar deze ook daadwerkelijk toepassen. 

Gisteravond is mijn moeder overleden. Ik was bij haar.

Vanochtend werd ik door de zus van mijn moeder (90jr) opgebeld. Elke woensdag en zaterdag gaat ze op bezoek bij mijn moeder. Ze huilde en vroeg of ik snel naar het verpleeghuis kon komen: "Het gaat heel slecht met je moeder, ze geven haar morfine." Het bleek inderdaad zo te zijn, dat mijn moeder morfine kreeg en het eten en drinken geven was gestaakt. Ik was hier als zeer betrokken zoon niet van op de hoogte gebracht. Van de verpleeghuisarts heb ik nog niets gehoord, het personeel blijft terughoudend.

Het gaat heel erg slecht met mijn moeder. Vandaag ben ik 2 keer bij haar op bezoek geweest. Ik krijg van zorginstelling tanteLouise nog steeds geen enkele informatie over de toestand van mijn moeder. Bikkelhard is het beleid daar!

Vandaag heb ik na dagen opnieuw heel voorzichtig aan een dienstdoende verzorgende gevraagd of ze me iets wilde vertellen over de toestand van mijn moeder: "Je hoeft niet in detail te gaan, maar zeg bijvoorbeeld iets als, 'wij maken ons ook zorgen' of zoiets als 'uw moeder eet weer wat beter'." Ik kreeg opnieuw een kil en koud antwoord: "Nee, wij mogen van het management niets aan jou vertellen over jouw moeder. Afgelopen week zijn wij extra geïnstrueerd om echt hélemaal niets meer over jouw moeder aan jou te vertellen. Ik houd me daaraan, want ik wil niet op mijn donder krijgen."

Ik sta op ontploffen!

Mijn moeder, ze is onderbehandeld en heeft pijn. ©FRA-JAN2018

TanteLouise geeft mij al meer dan 3 jaar geen enkele informatie over mijn moeder. Zelfs niet over haar verjaardagen, of hoe ze was tijdens 'de feestdagen' rond sinterklaas, kerst en nieuwjaar.

In uitdrukkelijke opdracht van ouderenspecialist Antoinette vd H moet alles over mijn moeder onder de pet blijven.

Sinds vrijdag merk ik dat het beduidend slechter met mijn moeder gaat. Via omwegen ben ik te weten gekomen dat het eten niet goed lukt.

Als ik nu 's avonds voorzichtig aan de zorg vraag of mijn moeder wat binnengekregen heeft, krijg ik steeds een kil en koud antwoord: "U weet dat wij dat niet aan u gaan vertellen!"

Het gaat daar om een totale dictatuur!

Als iemand hier weet hoe ik uit deze impasse kan komen, héél graag raad!

©FRA-2017

Het is een werkje van mijn moeder, ze lijdt aan de ziekte van Parkinson. Het is al van een tijdje terug.

Poepzakjes ...

PENETRANTE INRICHTING VRPLGHS MOERMONT / BoZ ©FRA-NOV2017

De laatste weken is het weer raak. Dagelijks liggen er zakken vol met fecaliën te meuren op de gangen in het verpleeghuis waar mijn moeder geen zorg op maat krijgt. Je moet je adem inhouden om niet te stikken!

Niet raar dat veel familie liever wegblijft!

Als ik wat later ben, zie ik vaak dat deze penetrante zakken op een rolstoel van een-bewoner-die-al-op-bed-ligt worden opgestapeld en daarna met tweeën naar de afvalcontainer worden gereden. Er wordt dan doorgaans ook even een pitstop in het fietsenhok gemaakt om even bij te smoren.

In kaartlezen was mijn moeder slecht, maar het uitlezen en het raderen van zo een ingewikkeld patroon voor bijvoorbeeld een leuk jurkje of bloesje was voor haar nooit een probleem …

LISKO / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-AUG2017

Niet geënsceneerd. Als ik Lisko meeneem naar mijn moeder in het verpleeghuis, heeft hij veel aandacht voor haar.

En als verpleegkundige Kelly werkt, staat er altijd een bakje met water voor Lisko op mijn moeders kamer. Ik vind dat geweldig!

'WELKOM OP DE LEERWONING' / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-14JUN2017

Het sterftecijfer ligt op de 'leerwoning' niet significant hoger dan op de andere afdelingen, een win-winsituatie dus. Het mes snijdt er van twee kanten. Het verpleeghuis exploiteert zich als commercieel 'leerbedrijf' (mét zonder echte leerkrachten) en de leerlingen oefenen op betalende, kwetsbare, niet mondige, dementerende patiënten.

De welkomstbeschildering op het glas is ook aangebracht door een leerling van de 'leerwoning', vermoedelijk 'studeert' ze voor kleuterjuf.

Dat van die kleuterjuf klinkt raar, je zou denken dat 'Leerbedrijf tanteLouise' leerlingen opleidt tot verzorgende of verpleegkundige, maar dat is niet zo. Ik zie regelmatig meisjes die ooit veelvuldig op mijn moeder geoefend hebben, achter de kassa van de Boerenbond, Yysk of Karwei, of als vakkenvulmedewerkers bij Albert Heijn of als kamerplantbesproeiers bij Intratuin.

SMAKELIJK TANDENPOETSEN! / VRPLGHS MOERMONT / B0Z ©FRA-MEI2017

Fran/ck kan iedereen verzekeren, dat de vieze vlekken op de frisgroene Klinic® Wash & Care spuitbus met verzorgingsschuim, geen bruine vingerverf is.

De mentor van mijn moeder (Dr. George van de Lions Club)  classificeert dit soort zaken altijd als: 'Het gaat om een incidentje, passende maatregelen zijn niet nodig’.

Frustrerend is ook, dat de buurvrouw van mijn moeder in 'contactisolatie' ligt, dat zou moeten betekenen dat op de afdeling het omgaan met hygiëne méér dan optimaal zou moeten zijn.

KWIEK HOOFD KANTELEN / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-MEI2017

Deze stoeptegel ligt sinds vandaag voor de buitendeur van de afdeling waar mijn moeder al jarenlang zonder een op Parkinson gerichte zorg, apathisch ligt weg te kwijnen.

Wat het doel van deze steen is, is een groot raadsel. Zou het kunnen zijn dat het verpleeghuis wilt, dat kinderen wat kwieker hun ouders komen bezoeken?

Já, dit is een pracht clip!

Opgedragen aan mijn moeder en ook aan mijzelf.

&

Tante Louise is een horror tante!