Je zit jarenlang met een goed salaris muurvast in de beton als betontechnoloog te BoZ en dan kom je na een radicale koerswijziging (1990) ineens bij Hugo Roelandt in de klas. (Fotografie / Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen).
Dat gebeurde Fran/ck!
Werelden van verschil!
Hugo Roelandt was super super intelligent (Alfa én Bèta!), had een sterk karakter en was bovendien extreem menselijk.
Hij had mij hoog staan, én 'Ge zijt gelijk ons, ge zijt geen echte Ollander!'
Zes jaar lang was Hugo mijn leraar en mentor, daarna hebben we nog regelmatig contact gehad.
Vanwege de zorg voor mijn moeder werd het contact later wel vervelend minder.
Hugo bleef tot het laatst toe projecten bedenken. Mijn naam werd dan ook steeds genoemd.
Én oh ja (maar dit terzijde), hij brandde elke nitwitkunstenaar subtiel af: "Amai, maar ge zijt wel straf goe in het signeren van uw werkskes."
&
Hugo was nooit een tragisch persoon, hij was wel erg gefrustreerd (net als ik toen al) richting het opkomende imperialisme.
