HDISK 'ZORG ONS MA’ / VANDAAG ANALOOG GEWIST ©FRA-7FEB2022

Over smaad en laster gesproken!

Mijn buurman had het een tijdje terug al gelezen en vertelde het deze week aan mij: "Jullie verhaal staat op internet!"

"Ons verhaal?", vroeg ik verbaasd.

"Ja, over de oude vrouw met Parkinson en haar lastige zoon."

& 

Het was waar:

George is sinds 4 november 2015 mentor van een zeer oude dame die in een vergevorderd stadium van Parkinson verkeert. Er is nauwelijks tot geen contact met de oude dame te krijgen, ze is bedlegerig. De oude dame heeft een zoon. De zoon van de oude dame heeft een klacht ingediend bij het verzorgingshuis waar de oude dame verblijft i.v.m. de zorg die zoon als niet voldoende ervaart. Er was een dispuut tussen de zoon en het verzorgingshuis … etc. etc.

In dit uitgebreide artikel werd de mentor de hemel in geprezen en werd met mij de vloer aangeveegd. Ook werd opnieuw gesuggereerd dat ik mijn moeder zou hebben mishandeld.

Het is grove laster.

Familie, vrienden, kennissen, buren en ook de mensen die mijn moeder verzorgd hebben (en dat zijn er veel), zullen bij het lezen van dit artikel meteen de link naar mij leggen.

Mijn tante, de zus van mijn moeder, kon het bloed van mijn moeders mentor ook drinken.

Ik vond dat ik het bericht van het overlijden van mentor Dr. George daarom even met haar moest delen.

Ik belde mijn tante op …

Bij het horen van mijn stem, schoot ze meteen in de lach: "Ik heb 'm zien staan in de krant Frank." 

Vervolgens kreeg ze de slappe lach.

"We mogen er dus om lachen?", was mijn reactie.

Mijn tante raakte niet uitgelachen.

Mentor Dr. George is niet meer!

Hij was de mentor van mijn moeder.

Hij heeft haar niet één keer bezocht.

Hij heeft niets voor haar gedaan.

Wél stak Dr. George elke maand schaamteloos keurig netjes het geld van mijn moeder, dat voor de vrijwilligersbijdrage bedoeld was, in eigen zak.

Hij was een duivelse schurk!!!

Poepzakjes ...

PENETRANTE INRICHTING VRPLGHS MOERMONT / BoZ ©FRA-NOV2017

De laatste weken is het weer raak. Dagelijks liggen er zakken vol met fecaliën te meuren op de gangen in het verpleeghuis waar mijn moeder geen zorg op maat krijgt. Je moet je adem inhouden om niet te stikken!

Niet raar dat veel familie liever wegblijft!

Als ik wat later ben, zie ik vaak dat deze penetrante zakken op een rolstoel van een-bewoner-die-al-op-bed-ligt worden opgestapeld en daarna met tweeën naar de afvalcontainer worden gereden. Er wordt dan doorgaans ook even een pitstop in het fietsenhok gemaakt om even bij te smoren.

SMAKELIJK TANDENPOETSEN! / VRPLGHS MOERMONT / B0Z ©FRA-MEI2017

Fran/ck kan iedereen verzekeren, dat de vieze vlekken op de frisgroene Klinic® Wash & Care spuitbus met verzorgingsschuim, geen bruine vingerverf is.

De mentor van mijn moeder (Dr. George van de Lions Club)  classificeert dit soort zaken altijd als: 'Het gaat om een incidentje, passende maatregelen zijn niet nodig’.

Frustrerend is ook, dat de buurvrouw van mijn moeder in 'contactisolatie' ligt, dat zou moeten betekenen dat op de afdeling het omgaan met hygiëne méér dan optimaal zou moeten zijn.

KWIEK HOOFD KANTELEN / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-MEI2017

Deze stoeptegel ligt sinds vandaag voor de buitendeur van de afdeling waar mijn moeder al jarenlang zonder een op Parkinson gerichte zorg, apathisch ligt weg te kwijnen.

Wat het doel van deze steen is, is een groot raadsel. Zou het kunnen zijn dat het verpleeghuis wilt, dat kinderen wat kwieker hun ouders komen bezoeken?

Op de agenda voor morgen / Kloostergaard / Etten-leur

(Kantoor Mentorschap West-Brabant)

Op de agenda voor morgen / Zorgbelang Brabant / Tilburg

 

AANDACHT MAAKT ALLES MOOIER … / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-17NOV2016

 

Het verpleeghuis, waar mijn moeder zonder een op haar ziektebeeld gerichte zorg al jarenlang ligt weg te kwijnen, werkt krampachtig aan een gezellig imago. Dit oer-Hollandse tafereel vindt men in de grote hal. Helaas (of misschien wel gelukkig … ) kunnen de bewoners van de gesloten afdelingen daar niet komen.

 

Het 'schilderij' (100 x 140 cm) boven de eigen haard is goud waard, hangt er sinds vandaag. Vorige week zag ik de reproductie van 54,95 € afgeprijsd voor 7,50 € in de uitverkoophoek van IKEA-BREDA ...

De week van de mantelzorg ...

Pfff ... / VRPLGHS MRMNT BoZ ©FRA-9NOV2016

 

Een treurige mini tompoes.

De week van de mantelzorg …

SELFIE MNTLZRGR FRAN/CK / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-7NOV2016

 

Een selfie bij tanteLouise. Ik ben al meer dan 15 jaar extreem intensief aan het mantelzorgen … en inderdaad … bij tanteLouise heeft nog nooit iemand gevraagd hoe het met mij gaat … en veel erger nog … ik mag daar ook niet vragen hoe het met mijn moeder gaat …

 

Bij tanteLouise worden nog steeds de mensenrechten geschonden!

 

 

www.scherpopouderenzorg.nl

   

Crysta Bell, deze avond treedt ze op in deSingel te Antwerpen.

Ik ben fan én er lag een 'free inkomticket' voor me klaar, helaas had ik andere verplichtingen.

 

(Het 'mishandelen' van mijn moeder heeft nog altijd de hoogste prioriteit ... )

STOPCONTACT / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-OKT2016

 

De zorgmedewerkers vergeten wel eens, als ze het bed van mijn moeder verplaatsten, om de stekker van mijn moeders bed uit het stopcontact te halen.

 

Het stopcontact op mijn moeders kamer in het verpleeghuis hing al meer dan een jaar los. Een kniesoor (ik dus) die daar over zeurt. Na de brand in een verzorgingshuis in Krabbendijke, waarbij 3 bewoners om het leven kwamen, werd het stopcontact nadat ik het opnieuw onder de aandacht had gebracht, nu wel meteen gerepareerd.

 

Ook de wigjes en deurstoppers, waarmee automatische branddeuren in de open stand werden vastgezet, zie ik nu nergens meer …

 

De brand in Krabbendijke was het gevolg van kortsluiting in een stekkerblok.

MIJN MOEDER / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-APR2016

 

Deze week kreeg ik van mijn moeders mentor voor de eerste keer, sinds ik mijn volledige vertrouwen  in hem  bij de kantonrechter had geschonken (precies een jaar geleden), een e-mailberichtje over de 'weeksituatie' van mijn moeder: Het weekbericht over de conditie en de zorg voor je moeder is goed te noemen. Je moeder krijgt extra aandacht voor wat roodheid van haar rechteroksel. Vriendelijke groet.

 

Over de grote roodpaarse blauwe plek, toegedaan door een niet zachtzinnige zorgmedewerkster, repte de mentor met geen woord. Fran/ck ziet dat niet, zal hij gedacht hebben.
 

Vanavond liep ik op mijn moeders woning de teamleidster tegen het lijf. Ik had haar bijna een jaar niet gezien. Haar naam schoot me niet meer te binnen. Ik vroeg haar opgetogen: "Hé, heb jij dienst?" Ze reageerde onverschillig: "Uuuj."

Verder kwam 'onze' conversatie niet.
 

En mij wordt door verpleeghuisarts Antoinette verweten dat ik niet kan communiceren, want volgens haar heb je er daar twee voor nodig … Ik ben dus niemand!

'SKIPISTE ASPEN' / A'PEN ©FRA-NOV2015

 

Militairterrein, dat zie je zo!

 

Dit is een geheime lanceerbasis voor intercontinentale ballistische raketten.

 

En die Russen maar denken dat het een gewone skibaan in Wilrijk is.

 

Een paar weken geleden …

De kantonrechter, volgens zijn eigen zeggen ook een goede vriend van Jef Pelgrims, verweet mij te denken in complottheorieën.

 

Later meer.

  

Allerzielen ...

STEENHOUWERIJ DE KORT / BANK BIJ VRPLGHS TANTELOUISE ©FRA-NOV2015

 

Waar kun je als verkoper van gedenkstenen nog beter je waar aanprijzen, dan bij een verpleeghuis waar alle patiënten al met één been in het graf staan?

 

Er is door Jef Pelgrims niet goed over nagedacht. 

MIJN MOEDER NU / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-FEB2015

Mijn moeder heeft parkinson in een vergevorderde fase. Ik ga haar dagelijks (dit doe ik al jaren) in het verpleeghuis 'voeren'. Het 'voer' op mijn moeders afdeling is werkelijk niet te vreten, ze koken daar zelf. Ik heb daarom ruim een jaar geleden besloten, om mijn moeder in het restaurant van het verpleeghuis eten te gaan geven. Het ging steeds boven verwachting goed. Van het personeel en bezoekers daar, kregen we altijd veel warmte en steun. We waren welkome gasten. Voor mijn moeder was het een uitstapje en het geroezemoes deed haar goed. Voor mij was het 'voeren' steeds een mooie en zuivere vorm van communicatie met haar.

En dan ineens als een donderslag bij heldere hemel, kwam vorige week woensdag mijn moeders verpleeghuisarts met een rood en verontwaardigd hoofd, het restaurant ingestormd. Ze ging bij ons aan tafel zitten, gunde mijn moeder geen blik, en zei tegen mij dat ze 'dit' niet meer wilde: "Uw moeder is met ingang van maandag bedpatiënt!" Dat is morgen, vanavond is mijn moeder dus voor het laatst uit bed geweest. Voor een parkinsonpatiënt is dat een doodvonnis …