GEFRUSTREERDE THUISSITUATIE ©FRA-APR2018

Als mijn moeder niet was 'omgeduwd' door een gruwelijke actie van haar meedogenloze verpleeghuisarts Antoinette van de H., had ze vandaag haar 87^ste verjaardag nog mee kunnen maken.

Het dossier is meteen na het overlijden van mijn moeder door deze agressieve arts gesloten: "Het dossier van uw moeder gaat NIET meer open!!!" 

Een stevig bericht uit mijn nieuwe wereld!

Allereerst willen wij u ons medeleven betonen bij het overlijden van uw moeder. Uw mail schetst een beeld van moeilijke laatste jaren.

 

Het is ons bekend dat de verpleeghuiszorg specifiek voor mensen met de ziekte van Parkinson in Nederland op een aantal plekken niet is zoals die zou kunnen en moeten zijn. En dat ondanks de door u genoemde richtlijn, waar de Parkinson Vereniging zich ook sterk voor heeft gemaakt. Wij vinden dat een zorgwekkende, treurige situatie en daarom zijn we ook via diverse kanalen bezig om dit belangrijke onderwerp goed onder de aandacht te krijgen. Op dit moment steunen we daarom onder andere twee projectaanvragen. Het is heel erg spijtig dat uw moeder daar de vruchten niet meer van zal plukken. Maar u kunt er van verzekerd zijn, dat het verhaal van uw moeder ons te meer stimuleert en motiveert om er voor te zorgen dat de verpleeghuiszorg voor mensen met de ziekte van Parkinson op de kortst mogelijk termijn wordt zoals deze hoort te zijn en dat alle verpleeghuisartsen niet alleen kennis hebben van de richtlijn, maar deze ook daadwerkelijk toepassen. 

Vanochtend werd ik door de zus van mijn moeder (90jr) opgebeld. Elke woensdag en zaterdag gaat ze op bezoek bij mijn moeder. Ze huilde en vroeg of ik snel naar het verpleeghuis kon komen: "Het gaat heel slecht met je moeder, ze geven haar morfine." Het bleek inderdaad zo te zijn, dat mijn moeder morfine kreeg en het eten en drinken geven was gestaakt. Ik was hier als zeer betrokken zoon niet van op de hoogte gebracht. Van de verpleeghuisarts heb ik nog niets gehoord, het personeel blijft terughoudend.

Het gaat heel erg slecht met mijn moeder. Vandaag ben ik 2 keer bij haar op bezoek geweest. Ik krijg van zorginstelling tanteLouise nog steeds geen enkele informatie over de toestand van mijn moeder. Bikkelhard is het beleid daar!

Vandaag heb ik na dagen opnieuw heel voorzichtig aan een dienstdoende verzorgende gevraagd of ze me iets wilde vertellen over de toestand van mijn moeder: "Je hoeft niet in detail te gaan, maar zeg bijvoorbeeld iets als, 'wij maken ons ook zorgen' of zoiets als 'uw moeder eet weer wat beter'." Ik kreeg opnieuw een kil en koud antwoord: "Nee, wij mogen van het management niets aan jou vertellen over jouw moeder. Afgelopen week zijn wij extra geïnstrueerd om echt hélemaal niets meer over jouw moeder aan jou te vertellen. Ik houd me daaraan, want ik wil niet op mijn donder krijgen."