MIJN MOEDER NU / VRPLGHS MRMNT / BoZ ©FRA-FEB2015
Mijn moeder heeft parkinson in een vergevorderde fase. Ik ga haar dagelijks (dit doe ik al jaren) in het verpleeghuis 'voeren'. Het 'voer' op mijn moeders afdeling is werkelijk niet te vreten, ze koken daar zelf. Ik heb daarom ruim een jaar geleden besloten, om mijn moeder in het restaurant van het verpleeghuis eten te gaan geven. Het ging steeds boven verwachting goed. Van het personeel en bezoekers daar, kregen we altijd veel warmte en steun. We waren welkome gasten. Voor mijn moeder was het een uitstapje en het geroezemoes deed haar goed. Voor mij was het 'voeren' steeds een mooie en zuivere vorm van communicatie met haar.
En dan ineens als een donderslag bij heldere hemel, kwam vorige week woensdag mijn moeders verpleeghuisarts met een rood en verontwaardigd hoofd, het restaurant ingestormd. Ze ging bij ons aan tafel zitten, gunde mijn moeder geen blik, en zei tegen mij dat ze 'dit' niet meer wilde: "Uw moeder is met ingang van maandag bedpatiënt!" Dat is morgen, vanavond is mijn moeder dus voor het laatst uit bed geweest. Voor een parkinsonpatiënt is dat een doodvonnis …