EEN WILLEKEURIG VERPLEEGHUIS TOETJE ALDAAR / R’DAAL ©FRA-JUL2010 

 

Mijn moeder is een goede eter, altijd ook geweest. Sinds ze de ziekte van Parkinson heeft, is haar eetlust alleen maar toegenomen. Ze eet nu als een bootwerker. Toch weegt ze maar 51 kg, de ziekte kost haar erg veel energie. Ze eet haar bord dus altijd helemaal leeg en vaak moet ik nog een tweede bord opscheppen. Ook het toetje is daarna in een paar happen weg. Sinds november vorig jaar geef ik mijn moeder dagelijks eten, 'voeren' noemen ze dat daar in het verpleeghuis. Vorige week echter, trok mijn moeder na één hap van het toetje haar neus al op en gebaarde dat ze het niet lustte. In zo'n geval lepel ik het toetje naar binnen, zonde om weg te gooien! Meteen besefte ik ook, dat mijn moeder haar medicatie nog niet had gehad, dus melde ik dat voorzichtig bij de verzorgster. Ik kreeg een snauw: "Wél hóór! Ik héb de Clozapine®, de Paracetamol® en de Exelon® fijngemaakt en door haar toetje geroerd!"