Oki en Doki, ook leesvoer in mijn kinderjaren
…
De gekuiste versie!
Het was in de BBA bus van Bergen op Zoom naar Wouw, ik was vier
en had nog nooit eerder in mijn leven een neger gezien. ('Neger' was in mijn
kindertijd geen beladen woord.) Mijn moeder en ik zaten ver achterin. Op de brede
achterbank helemaal achterin, zat stilletjes een 'zwarte' man.
"Mam, die meneer
heeft zich niet met zeep gewassen!", was mijn verontwaardigde reactie. Mijn
moeder berispte mij meteen: "Sssst …, die meneer heeft zich wél gewassen met
zeep. Die meneer is een hele aardige meneer, hij komt uit een ver en warm land
waar álle mensen een donkere kleur hebben."
Ik vond het maar een vaag verhaal.
Tot overmaat van ramp reikte die 'aardige, met zeep gewassen
zwarte meneer' mij, kort nadat mijn moeder mij vermanend toesprak, een reep
chocola aan. Ik weigerde het lekkers aan te pakken, want van vreemde meneren
mocht ik van mijn moeder geen snoep aannemen. Én nu moest ik het van haar ineens wél! Wat een domme en wispelturige moeder had ik toch …
