BRUGJE OVER EEN AFWATERING NAAR DE ZOOM / WOUWSE PLANTAGE
©FRA-SEP2014
Dit enigszins scheefgezakt brugje is nog wel intact. In mijn
verkeringstijd (eeuwen geleden) ben ik ooit met mijn Datsun Cherry over dat
brugje gereden. Het fietspad bestond nog niet, het was een karrenspoor. Toen we
al hobbelend het brugje nadere, maakte mijn toenmalige vriendin mij er op
attent dat we niet verder konden. Ik
vroeg haar: “Hoezo niet?” Zij: “We rijden ons klem!” Ik: “Tuurlijk niet, dat
gaat met gemak!” Toen ze merkte dat ik niet van plan was om kilometers
achteruit terug te gaan rijden, kwam er een bibber in haar stem: “Maar dan
zakken we erdoor!” Ik: “We zakken er niet door!” Zij: “Hoe weet jij dat nou?”
Ik: “Ik heb toch Weg- en Waterbouw gedaan!” Zij: “Ik wil eruit!”
Het ging precies en de Datsun Cherry zakte er niet door. Aan de
andere kant van het brugje stapte mijn toenmalige vriendin weer in en zei met
een sneer: “Je bent gek!” Daarna was alles weer koek en ei.
(Bij Weg- en Waterbouwkunde werd ons destijds geleerd, dat
je een brugje of een steiger minstens altijd moest berekenen op het gewicht van
een viswijf. Een viswijf woog in die tijd 350 kg en nam ongeveer één vierkante
meter in beslag. Mijn Datsun Cherry woog per vierkante meter véél minder dan een
viswijf.)
