EERSTE PIZZA IN DE NIEUWE Ft337sl / BoZ ©FRA-JAN2011

X

Vorig jaar is op een avond mijn oude combimagnetron plotsklaps half ontploft. Omdat de aardlekschakelaar daardoor uitsprong zat ik ineens in het pikkedonker! Er was ook een rookpluim die een fractie later de rookmelders in mijn huis in werking zette. Heel even was er dus consternatie alom.

Nu maanden later, op zoek naar een nieuwe combimagnetron vanwege het grote verlangen naar weer eens een zelf afgebakken pizza, stapte ik afgelopen donderdagochtend om één minuut over negen, de Mediamarkt te BoZ binnen; er was namelijk een groots aangekondigde 'zonder btw' actie. De Whirlpool Ft337sl combimagnetron á 199,98 € die ik op het oog had, kwam nu op 168,05 €. Hij stond keurig afgeprijsd op de plank, maar was volgens de verkoopster, die de slapers nog in haar ogen had, binnen de minuut al helemaal uitverkocht! "Ze zijn de winkel uitgevlogen…", jokte ze.

Ik ben toch niet gék, dacht ik!

Volledig toegevend aan het steeds groter wordend verlangen naar die lekkere pizza, reed ik daarna naar de Micro Electro te BoZ. Ik vertelde, dat ik bij de Mediamarkt was geweest en dat er daar een 'zonder btw' actie was. De verkoper van de Micro Electro keek mij wat zuur aan en opperde dat de Mediamarkt allerlei trucjes verzon om deze actie te omzeilen: "Ze doen daags tevoren de prijs met 19% omhoog en geven dan een dag later de btw terug." "Néé, echt", zei ik, "het apparaat koste daar eerst ook 199,98 €!" De verkoper antwoordde: "Nou, dan zal ik voor u eens in de computer gaan kijken of er nog een marge inzit." Ik kreeg vervolgens bij de Micro Elektro 'ook' 19% korting, de prijs kwam op 161,98 €! Tussen 'zonder 19% btw' en 'met 19% korting' zat in dit geval een prijsverschil van 6,07 € in mijn voordeel. 'Zónder 19% btw' is dus duurder dan 'mét 19% korting', het is maar dat u het weet!

ZELFPORTRET / BoZ ©FRA-JAN2011

REKBAAR VERBAND / BoZ ©FRA-JAN2011Gisteren, bij het terugleggen van het uitgewassen én uitgestreken verbandje, ontdekte ik ineens een vreemdsoortig rekverband in de noodapotheek van het verpleeghuis. Het zat op een rol van 25 meter! Ik heb er 1 meter afgeknipt, ik denk niet dat ze die zullen missen. Waar het écht voor dient weet ik niet, maar de toepassingsmogelijkheden lijken mij eindeloos!

VERBANDJE ZONDER BLOEDSPOREN / BoZ ©FRA-JAN2011

Gisteravond trof ik een zwaar bebloed verbandje aan tussen het wasgoed van mijn moeder. Vermoedelijk was het een verbandje dat op haar schaafwondje had gezeten. Ik was de was overigens zelf, als we de was in het verpleeghuis laten doen, kost ons dat 75 € per maand én gaat de daaraan bestede tijd ook nog eens van al die kostbare zorgminuten af; de verzorgenden moeten namelijk zelf de was en de strijk doen. Ook moeten ze zelf koken, maar dat is een ander verhaal…

Ik heb het verbandje maar meegewassen, ik denk dat dat ook de bedoeling was. Ik zal het verbandje straks nog netjes strijken, zodat het als nieuw kan worden hergebruikt!

SCHAAFWONDJE / VERPLEEGHUIS R’DAAL ©FRA-JAN2011

Zo’n wondje is vergeleken met een blauw oog, een gekneusde neus, een gebroken heup, een gebroken been en zwartkleurende doorlig(zit)-wonden 'zo groot als pannenkoekjes', natuurlijk een futiliteitje.

"Ouwe mensen hebben een dun vel", zo werd mij door een verzorgende nog uitgelegd. Volgens haar was mijn moeder met haar arm langs de muur geschaafd. Hoe dat kan als je de hele dag geparkeerd staat in een rolstoel, vertelde ze mij er niet bij. Vermoedelijk is het uit bed 'takelen' wat ruw geschied.

X

Het schaafwondje wordt overigens goed verzorgd! Mijn moeder lijkt hier op de foto toch wat boos te kijken, maar dat komt door het maskergelaat, dit is een gevolg van de Ziekte van Parkinson. Achter het 'masker', schuilt een hele lieve en vriendelijke vrouw.

SWASH® / VERPLEEGHUIS R'DAAL ©FRA-JAN2011

Ik zag het een tijdje terug op tv… ‘wassen-zonder-water®’. Zó gek zijn ze in het verpleeghuis waar mijn moeder geïnterneerd is nog nét niet, dacht ik toen nog!
X
Het ‘wassen-zonder-water®’ was niet om het milieu te sparen, maar vanwege de tijdwinst; tijd is geld! Er kan met ‘wassen-zonder-water®’ een tijdwinst behaald worden van zo’n 6 zorgminuten per patiënt, per dag.
In het kleinschalige verpleeghuis waar mijn moeder en nog 159 andere ‘bewoners’ opgesloten zitten, is dat een zorgtijdwinst van 960 minuten per dag. Op jaarbasis zijn dat 350400 kostbare zorgminuten. Tel uit je winst!
X
De keuze voor SWASH® is dus niet zo moeilijk; de papierindustrie vaart er wel bij én de dubbele balkenendenorm, geldend voor zowat álle topbestuurders in de zorgindustrie, komt daarmee ook niet het gedrang. Een échte win-winsituatie dus!

X

'THE VISION OF JOHANNA' / GEBOUW T / BoZ ©FRA-JAN2011

Vanmiddag ben ik even op de thee geweest bij mijn nieuwe overburen in Gebouw T. 'The Vision of Johanna' trad er op, zeer beschaafde muziek moet ik zeggen.


Johanna (Hanneke van Andel uit Halsteren) mocht er wezen... Wat een gouden strot heeft die meid!

Grappig was dat Johanna (Hanneke dus in het échie), na afloop van elk nummer luid riep: "Dánk jullie wél!" Pas daarna kwam er langzaam een slap applaus. (Over een applausmeester in Gebouw T is kennelijk nog niet nagedacht.)

Laat je hóóóóóren! (Intelligentie ten toppie, toch?)

Deze miljoeneninvestering (van onze belastingscenten) is zijn geld meer dan waard, zou ik zo denken…

Het beeld 'De Geit van Mie den Os' (Anton van Meurs 1910-1991), hét symbool van de Bergen op Zoomse vastenavondviering, werd helaas wel door 'Dir-T Beats' gewetenloos misbruikt.

En...

Erg jammer voor overbuur Fran/ck is, dat Gebouw T toch niet helemaal geluidsdicht is!

(Gisteravond was trouwens de officiële opening.)

JOC

JOC / BoZ ©FRA-JAN2011

X

Deze ongelikte beer zou weleens de buitenwipper van het JOC kunnen zijn. Goed trouwens, dat hij een T-shirt met het vet coole JOC-logo draagt; je zou je anders nog gaan afvragen of het geen ontsnapte tbs’er zou kunnen zijn.

JOC

JOC / BoZ ©FRA-JAN2011

X

Wow, zo’n blonde poetsdame zou bij Fran/ck ook de boel mogen komen opkuisen!

JOC

JOC / BoZ ©FRA-JAN2011

X

Dit licht getinte meisje heb ik gisteren bijna de hele dag achter het vet coole JOC-logo zien staan telefoneren. Mogelijk is zij hét aanspreekpunt van het JOC.

JOC

Uit dit 'frisse en sprankelende' promovideootje blijkt onbetwistbaar, dat de gemeente BoZ zich verdiept heeft in de taal van de 13- tot 17-jarige jeugd én ook hun wereld nog eens goed schijnt te kennen!

(Gisterenmiddag was trouwens de officiële opening.)

KO E / SCHILDERSSTRAAT 9 / ANTWERPEN ©FRA-JAN2011

KO E

VERDWENEN DEUR & DICHTERSBANKJE / 'T ZUID / ANTWERPEN ©FRA-JAN2011

ANSELM KIEFER / KMSKA / ANTWERPEN ©FRA-JAN2011

De overweldigende tentoonstelling in het KMSKA is nog t/m 23 januari te zien.

KMSKA Anselm Kiefer

(Deze citytrip vandaag met Govert mocht er wezen. Waardering eveneens een dikke negen!)

Club Moral

www.clubmoral.com

BIO-PEELING ©FRA-JAN2011

Vijf jaar geleden, toen mijn moeder net was opgenomen in het verpleeghuis, hoorde ik daar vaak: "Goh, jij lijkt sprekend op je moeder!" Ongeveer drie jaar geleden werd het steeds vaker: "Goh, wat bent u goed voor uw vrouw!" En nu sinds een tijdje, als ik mijn moeder in haar rolstoel daar door de gangen duw, is het: "Goh, wat een lieve dochter hebt u!"

Het werd dus tijd voor dé metamorfose; ik ben onlangs gestart met een Bio-Peeling kuur, mocht het resultaat niet bevredigend zijn, dan volgt nog een heuse Botox® behandeling! Ook een bezoekje aan hairstylist Kapper Jaap staat op het programma, uiteraard krijgt hij de vrije hand!

DE DAGSCHOTEL / VERPLEEGHUIS R’DAAL ©FRA-JAN2011

Het was deze keer een creatie van het keukenprinsesje Wendy! Ik als lekkerbek houd altijd precies in de gaten hoe ze zulke overheerlijke maaltijden bereiden, ik kan ze dan thuis voor mezelf ook klaarmaken.

De acht voorgegaarde en gepaneerde moten vis, werden door Wendy behendig in een grote hapjespan gemikt. Ze vulde de pan vervolgens tot de rand met water. Het deksel ging erop en het geheel werd aan de kook gebracht. De gepaneerde vismoten hebben daarna nog driekwartier zachtjes staan pruttelen. De sperzieboontjes waren afgepunt en gewassen door een ‘bewoonster’. Ze waren daarom ook deze keer niet geheel zandvrij en bovendien zaten de afgepunte puntjes er nog door.) Al met al was het weer smullen geblazen daar bij de oudjes in het verpleeghuis…

X

Een kiekje van Wendy (in de 'poseer- & lachstand') behoort tot de verzameling ZWARTWITTEBLOKJES van kunstenaar Ron Scherpenisse.

‘DE EMMER VAN TOEN IS DE BUIS VAN NU’ / BoZ ©FRA-JAN2011

Dit bijzondere kunstwerk wordt helaas danig aangetast door vandalen, souvenirjagers én slechte emmerlijm. De fleur gaat er zienderogen af.

ACHTERTUIN BENEDENBUREN / BoZ ©FRA-JAN2011

X

Zo, de boel is weer aan kant! Het overgebleven grijsbruine konijntje is opnieuw liefdevol toegedekt en kan zijn winterslaap hervatten.

BUURMEISJE BIJ HET KONIJNENHOK / BoZ ©FRA-JAN2011

Flappie, het zwarte hangoorkonijntje was een ware uitbreekster. Op slinkse wijze wist het diertje steeds opnieuw het gaas kapot te trekken en ging er dan als een haas vandoor. De bijdehante vader van de twee kinderen heeft er daarom de roosters van hun oude barbecue voor getimmerd.

(In de zomer van ’08 zijn de vorige twee konijntjes van de twee kinderen op deze roosters nog geroosterd. Het is écht waar, het was nota bene op de verjaardag van het oudste meisje! De twee meisjes hebben vervolgens twee dagen én twee nachten moord en brand geschreeuwd. De barbecue hebben ze daarna nooit meer gebruikt, de ouders bedenken zich nu wel twee keer, voordat ze nog zo’n gruweldaad verrichten.)

ACHTERTUIN BENEDENBUREN / BoZ ©FRA-JAN2011

Waarschijnlijk heeft Flappie, het zwarte hangoorkonijntje, de zware beproevingen deze winter niet doorstaan. De stank van een rottend kadavertje in de achtertuin van mijn allochtone benedenburen, werd na de invallende dooi ondraaglijk. Zelfs bij mij boven als het keukenraampje openstond was de geur in mijn huis niet te harden. De uitmonstering van het 8 jarige Turkse sumoworstelaartje in spe, tijdens het schoonmaken van het hok, spreekt boekdelen...

ZAPZAP BEZOEKERS ©FRA-JAN2011

ZAPZAP

HAPPY NEW YEAR / BoZ ©FRA-JAN2011 (1.1.11)

Van het siervuurwerk was hier tijdens de al wat mistige jaarwisseling niet veel te zien; de smog veroorzaakt door de kruitdampen van het vuurwerk, beperkte in een paar tellen het zicht tot enkele meters. Kort na deze foto, was zelfs de balustrade van mijn balkon niet eens meer te zien.

AFZENDER RON ©FRA-DEC2010

De kaart is, inclusief poststempels aan beide zijden én een ingekleurde laatste e, precies na 5 dagen keurig netjes door TNT Post terugbezorgd bij Fran/ck.

EEN ONTVANGEN FRAN/CK / BoZ / FOTO © VERONIC SCHERPENISSE-BOOIJ-LIEWERS

Je mag de briefkaart weer op de bus gooien, Ron! Mocht de kaart opnieuw bij jouw besteld worden (de kans is erg groot, want de 'Afz. Fran/ck' zijde is immers door de afstempelinkt nog zwaarder geworden), én je er met de postbode niet uitkomt, ben ik uiteraard bereid de strafport te betalen!

X

(Wordt vervolgd.)

©FRA-DEC2010

In barre tijden zoals nu, besmeer ik dagelijks wat boterhammen met vruchtenjam voor de vogeltjes op mijn balkon. Ze smullen er altijd gretig van. Sneu voor mijn gevleugelde vriendjes is, dat de ongeschoren met tectyl besmeurde poes van mijn nieuwe buurvrouw, de boterhammen ook erg lekker vindt.

X

EEN EXPERIMENTJE / CONCEPT ©FRA-DEC2010

Eén briefkaart met op beide zijdes een adres én ook op beide zijdes een postzegel.

Wat gaat er gebeuren? Komt de kaart überhaupt wel op één van de twee adressen aan? (De kans dat de sorteermachine van TNT Post vastloopt, is immers niet ondenkbeeldig!) Worden beide postzegels afgestempeld? En wat als de kaart met één afgestempelde postzegel voor een tweede keer wordt verstuurd en dan op het al afgestempelde adres opnieuw wordt bezorgd? Hoe leg je dan als ontvanger aan de postbode uit dat je toch geen strafport hoeft te betalen?


RON, ik heb hem zojuist gepost hoor!

(Wordt vervolgd.)

X

HIPP-TIP

SNEEUWBUI TIJDENS KERSTNACHT / GEBOUW T / BoZ ©FRA-DEC2010

X

Dit jaar overigens geen kerstkaart van Gerrie aan Fran/ck.

Veel kerstkaarten krijgen met kerst is het leukste dat er is. Dit jaar heb ik zeker een goed kerstkaartenjaar gehad, heb minstens 20 kerstkaarten meer gekregen dan in andere jaren.

Er zat er deze keer ook ééntje tussen, waarvan ik de afzenders niet ken… De kerstkaart kwam van Henk en Tineke! Klaarblijkelijk kennen Henk en Tineke mij goed, want op de enveloppe stond in een net handschrift ook mijn voornaam.
Alle Henk-en die ik ken, matchen niet met een Tineke. En die ene Tineke die ik ken, is al meer dan 25 jaar gelukkig getrouwd met Ad. Overal en bij iedereen heb ik de afgelopen week geïnformeerd, zelfs op alle woonerven in het verpleeghuis, maar niemand kent de combinatie Henk én Tineke… Mijn hersenen blijven maar malen, ik word er zot van!

Henk en Tineke indien jullie dit blogbericht lezen, laat dan alstublieft snel weten wie jullie ook al weer zijn. Bij voorbaat mijn oprechte excuses voor het feit dat ik jullie even niet uit mijn geheugen kon opvissen.

ACHTERTUIN BENEDENBUREN / BoZ ©FRA-DEC2010

Achter in de achtertuin van mijn allochtone benedenburen staat een konijnenhok. Er huizen 2 konijntjes in, één zwart konijntje met hangoren en één grijsbruin konijntje dat duidelijk afstamt van een wild exemplaar. Ze zijn van de kinderen. In de winter gooien ze altijd een afdekzeil over het hok, vermoedelijk denken mijn allochtone benedenburen, dat konijnen een winterslaap houden.

NABIJ DE STALEN BRUG / ANTWERPSESTRAATWEG / BoZ ©FRA-22DEC2010

De bussen van Veolia Transport hier in de regio, beschikken zo te zien, over de allermodernste routeplanners die er bestaan. Fran/ck reed overigens zonder al die kostbare technologie ook de goede kant op, maar moest hier wel even stoppen voor rood!

X

Zie ook: Gemengde Berichten

GEBOUW T / BoZ ©FRA-DEC2010

De bierwagen rijdt nog steeds af en aan.

POPUP / GEBOUW T / BoZ ©FRA-DEC2010

POPUP / GEBOUW T / BoZ ©FRA-DEC2010

(Neoromaans werd mij ingefluisterd.)

POPUP / GEBOUW T / BoZ FRA©DEC2010

X

X

GEBOUW T / BoZ ©FRA-DEC2010

De verkrachting van Gebouw T is bijna ten einde. Op donderdag 20 januari 2011 wordt het monumentale gebouw uit 1887, na een miljoenen kostende verbouwing geopend als poppodium.
De drankvoorraad wordt nu al op peil gebracht, de vrachtwagen van de bierbrouwer reed vandaag af en aan. De Bergen op Zoomse jongeren zullen er aan moeten gaan geloven of ze willen of niet; zuipen zullen ze!

Opmerkelijk is ook, dat de maandelijkse infobrief van de gemeente gericht aan de buurtbewoners, deze keer niet van de afdeling 'Kunst & Cultuur' kwam, maar verzonden was door de afdeling 'Economie, Cultuur en Educatie, Cultuur en Toerisme'. De op de helling staande subsidies voor linkse hobby's, worden mogelijk op deze wijze, keurig netjes omzeild.

IN- EN UITRIT KERSTFAIR WOUWSE PLANTAGE ©FRA-DEC2010

Als Fran/ck’s weg versperd wordt door verkeersregelaars, krijgt hij acuut een waas voor zijn ogen. Het liefst zou Fran/ck dat geteisem volgas omverrijden.
Gelukkig voor de verkeersregelaars (en ook voor de Belgische verkeerskapiteins) heeft Fran/ck er kalmerende pilletjes voor, ze liggen onder handbereik vlak naast het emergency-hamertje, in zijn dashboardkastje.

EEN ANTIEK CONCEPT / MARKTPLAATS / DEC2010

EEN MODERN PROTOTYPE / YOU TUBE / DEC2010

KUNST & CULTUUR

PARKEERBEHEER / BURGEMEESTER STULEMEIJERLAAN / BoZ ©FRA-12DEC2010

Al dat leuks moet toch érgens van betaald worden…

Klik hier ook eens: KUNST & CULTUURSUBSIDIES / BERGEN OP ZOOM

't RIJKS / BURGEMEESTER STULEMEIJERLAAN / BoZ ©FRA-DEC2010

KUNST & CULTUUR

BURGEMEESTER STULEMEIJERLAAN / BoZ ©GOOGLE STREETS

Ik kan me nog heel goed herinneren, dat nadat het kunstwerk van Niko de Wit aan de Burgermeester Stulemeijerlaan in 2002 was onthuld, leraren van rijksscholengemeenschap ’t Rijks in de media, kreten uitten als: "Het is een roestig hondenhok!", "Is dat kunst?", "Zonde van het belastingsgeld!"

Een paar jaar later werd er (nota bene ook van onze belastingcenten) bij het ’t Rijks een nieuwbouw opgeleverd, met daarop in pontificale letters de tekst 'Kunst en Cultuur'. Het gebouw zou een theaterzaal en wat lokalen voor handvaardigheid herbergen. Het was bedoeld voor kinderen (groep 8) van de cultuurklas. Een kunstklas was en is er bij ’t Rijks nog steeds niet bij!

KUNST & CULTUUR

O, o, o,

Waarom tóch, wordt kunst én cultuur altijd in één adem genoemd?

Waarom niet in één adem wetenschap én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem filosofie én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem geloof én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem natuur én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem stad én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem gezin én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem gezondheid én cultuur?

Of Waarom niet in één adem onderwijs én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem sport én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem economie én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem misdaad én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem politiek én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem verpleeghuiszorg én cultuur?

Of Waarom niet in één adem oorlogsmissies én cultuur? 

Of Waarom niet in één adem vrijheid én cultuur? X X

O, o, o,

Waarom tóch, kleeft er aan kunst altijd die bindende én vervlakkende factor van cultuur? 

Een overpeinzing van Fran/ck. ©FRA-DEC2010

DAGSCHOTEL / VERPLEEGHUIS R'DAAL ©FRA-NOV2010

Twee hete gefrituurde aardappelballetjes geserveerd met een kleffe lauwwarme groentemix en daarbij nog een verkleumd gepaneerd visje. Het visje was overigens véél en véél kleiner dan zijn gepaneerde en gecumshotte jasje zou doen vermoeden.

Opnieuw dus haute cuisine in het verpleeghuis! De uitzendkracht van dienst, moet ooit wel kokkin in een driesterrenrestaurant zijn geweest, het kan bijna niet anders! 

Toen ik tegen de uitzendkracht zei, dat mijn moeder vanwege haar energievretende ziekte, at als een mijnwerker, reageerde ze: "Dat is dan pech, er is niet meer!" Een paar minuten later kwam ze toch nog wat prut bij scheppen. De kans is groot dat ze het uit de borden van de andere 'bewoners' had geschept.

Een saillant detail is, dat toen ik een uurtje later, even binnenwipte in een kantoortje om een door mij geleende perforator terug te brengen, de uitzendkracht daar met een overvol bord warm eten op haar schoot, ongegeneerd zat te vreten. Het ging om hetzelfde menu, dat de bewoners voorgeschoteld hadden gekregen ...

THEODORUSHAVEN / BoZ ©FRA-NOV2010
Dezelfde foto (uitgezoomd), een ander verhaal…

Het was maandag 26 oktober 1987 (in mijn herinnering), toen de kraanmachinist mij rond 9:00 uur, terloops vroeg of ik de sluiswachter wilde bellen; er dreef volgens hem iets in de haven dat in een scheepsschroef zou kunnen komen. Lachend grapte hij nog: "Het is misschien wel een lijk!" Ik antwoordde ongeïnteresseerd: "Bel lekker zelf!" Hij belde zelf.

Binnen 5 minuten kwam er al een politieauto het terrein van de betoncentrale op scheuren. De auto werd snel en slordig voor het laboratorium geparkeerd en twee agenten sprongen er gehaast uit. Ze oriënteerde zich even, zagen mij en wenkten me meteen naar buiten.
De oudste agent, informeerde bij mij of ik de sluiswachter had gebeld. Nederig (het was immers politie en dan weet je het maar nooit) antwoordde ik: "Nee, het was de kraanmachinist, hij is nu aan het schaften." De agent had echter geen belangstelling voor de kraanmachinist en vertelde dat er een man vermist was, ze hadden zijn auto een paar dagen eerder aan de overkant van het kanaal gevonden. Hij vroeg vervolgens of ik hen de weg wilde wijzen en ook mee wilde helpen zoeken, dit omdat ik de omgeving goed kende.

Al snel had ik het levenloze lichaam gevonden. Ik weet nog dat ik naar de agenten, die wat verderop zochten, riep: "Hij zit hier!" Én zo zag het er ook uit; de verdronken man leek net onder de waterspiegel, geknield tegen de oever te zitten. Zijn lange haren bewogen traag door de kabbelende golfjes op en neer.

De jongste, tot nu toe zwijgzame agent, pakte na mijn geroep zijn portofoon en begon driftig met het politiebureau te communiceren. De oudste kwam onmiddellijk mijn kant op. Hij graaide onderwijl een op de kraanbaan liggende staak op en duwde deze vluchtig in mijn handen en deelde mee dat ik ervoor moest zorgen, dat het lijk niet afdreef. Hij deed nog even voor hoe ik dat moest doen. Op een drafje liep hij daarna naar de brandweerauto, die intussen (inclusief rubberbootje) ook gearriveerd was.
Een paar lange minuten later, werd ik door een brandweerman van mijn lugubere taak verlost. Kwaad riep hij naar de agenten, terwijl hij de staak uit mijn handen nam: "Waar zijn jullie mee bezig, willen jullie deze jongen een trauma bezorgen?"

De andere dag las ik in het Brabants Nieuwsblad, dat het filmregisseur Adriaan Ditvoorst was geweest, die levenloos mijn leven was binnengedreven. Kennelijk was hij wereldberoemd in Nederland, maar totaal onbekend in zijn geboortestad Bergen op Zoom. Ik kende hem tot dan, ook niet.

De dvd-box met het gehele oeuvre van Adriaan Ditvoorst, die in 2005 als eerbetoon uitkwam, was een welkome verrassing voor mij. Kunstschilder Désiré Suijkerbuijk heeft er destijds via via voor gezorgd, dat ik de dvd’s van Ditvoorst toen al heb kunnen bekijken.
Onlangs heb ik de dvd-box zelf aangeschaft. 

BETONCENTRALE 'DE SCHELDE' / BoZ ©FRA-NOV2010

Fran/ck was in een vorig leven bovendien betontechnoloog. Jarenlang werkte Fran/ck bij deze betonproducent. Op zaterdagochtend kluste hij er ook weleens bij…

Eind jaren '80, moest er vanwege de automatisering een computerkabel van de fabriek naar het laboratorium worden gelegd. Daarvoor diende uiteraard eerst een geul gegraven te worden. Dergelijke zaken moesten op zaterdag gebeuren, want de betonproductie mocht immers niet gehinderd worden. Collega Rinus (de monteur) en ik (Fran/ck dus), hadden deze taak voor ƒ50,- per persoon/per uur, op zich genomen. De te graven geul liep vlak langs een poot van één van de cementsilo’s.

Met grote verwondering ontdekte we tijdens het graven, dat er juist onder die éne poot geen fundering aanwezig was. De silo, ongeveer 22 meter hoog, waarin tot 124 ton cement opgeslagen werd, steunde dus op 3 in plaats van 4 poten!
Nemend onze verantwoordelijkheid, hebben we direct de toenmalige directeur Jan V. gebeld. Hij was er binnen een kwartier. Voor hij vooroverboog om in het gegraven gat te kijken, zette hij eerst zijn pet achterstevoren, zodat deze niet van zijn hoofd zou glijden. Al snel kwam hij tot een conclusie: "Mannen, die silo staat hier al 20 jaar… Dat ding blijft zo nog wel 20 jaar staan! Het zal mijn tijd wel duren! Gooi die kuil maar gauw dicht!" Jan V. stapte weer in zijn super-de-luxe bordeauxrode Chrysler en reed vervolgens, met de klep van zijn pet nog in zijn nek, met hoge snelheid het terrein af.

De toenmalige directeur Jan V. (een nooit veroordeelde witteboorden-crimineel) heeft wél gelijk gehad; de cementsilo is nog steeds niet omgevallen en hijzelf (85jr intussen) geniet al vele jaren, zonder geldzorgen, in een riante serviceflat van zijn oude dag.