EEN WILLEKEURIG VERPLEEGHUIS TOETJE ALDAAR / R’DAAL ©FRA-JUL2010 

 

Mijn moeder is een goede eter, altijd ook geweest. Sinds ze de ziekte van Parkinson heeft, is haar eetlust alleen maar toegenomen. Ze eet nu als een bootwerker. Toch weegt ze maar 51 kg, de ziekte kost haar erg veel energie. Ze eet haar bord dus altijd helemaal leeg en vaak moet ik nog een tweede bord opscheppen. Ook het toetje is daarna in een paar happen weg. Sinds november vorig jaar geef ik mijn moeder dagelijks eten, 'voeren' noemen ze dat daar in het verpleeghuis. Vorige week echter, trok mijn moeder na één hap van het toetje haar neus al op en gebaarde dat ze het niet lustte. In zo'n geval lepel ik het toetje naar binnen, zonde om weg te gooien! Meteen besefte ik ook, dat mijn moeder haar medicatie nog niet had gehad, dus melde ik dat voorzichtig bij de verzorgster. Ik kreeg een snauw: "Wél hóór! Ik héb de Clozapine®, de Paracetamol® en de Exelon® fijngemaakt en door haar toetje geroerd!"

STEREOTOREN BY NIGHT / THUISSITUATIE ©FRA-JUNJUL2010 

En nu dit weer! Mijn Sony stereotoren van 10½ jaar oud, springt de laatste tijd bij nacht en ontij luidruchtig aan. Blijkbaar heeft één van mijn geburen sinds kort een afstandsbediening die dezelfde infraroodstralen uitstraalt als de mijne! Als ik met de mijne mijn stereotoren uitzap, wordt hij vaak even later vanop afstand weer aangezapt! Andersom gebeurt ook. Het lijkt soms wel op een tenniswedstrijd met een onzichtbare tegenstander.

EVEN BINNENGLUREN BIJ DE NIEUWE OVERBUREN / HAVENKWARTIER / BoZ ©FRA-JUL2010

GOH... KUNST! / KONIJNENBURGWEG 85 / BoZ ©FRA-JUL2010 

Zie ook: Bospoort.blogspot.com

Roze lakschoentjes mét gouden randjes

10 dagen geleden, kort na de verkwikkende cocktailtjes op het snikhete terras van Kapitein Zeppos in Antwerpen, werd ik door Natasha plots een 'leuke' schoenenzaak ingesleurd. Opgetogen riep ze: "Kijk ééns Fran/ck! Roze lakschoentjes mét gouden randjes! Ze weten hier precies wat vrouwen mooi vinden! Roze lakschoentjes mét gouden randjes, het is als chocolade voor een vrouw!" Natasha kocht de lakschoentjes niet, maar even later verklapte ze aan mij wel haar schoenmaat. Pas toen ik naar huis reed viel mijn papieren frangeske; het was een hint, ze wilt van mij voor haar verjaardag roze lakschoentjes mét gouden randjes.

GELE AFRIKAANTJES (TAGETES PATULA NANA) / THUISSITUATIE ©FRA-JUL2010 

 

Deze afrikaantjes heb ik precies twee weken geleden gezaaid. Ik was erg laat dit jaar. Dankzij de gunstig gezinde weergoden (op het balkon loopt de temperatuur dikwijls op tot 50°C) én het dagelijkse gegieter, ontstaat er een fikse groeispurt. Op mijn verjaardag zullen ze traditiegetrouw fris en monter in bloei staan.

HALLBERG RASSY 352 / VERKOOPSTEIGER / ST. ANNALAND ©FRA-JUL2010 

 

Dit zeiljacht is 25 á 30 jaar oud. Het jacht was nog niet geprijsd, maar ik verwacht dat de vraagprijs ergens komt te liggen tussen de 80.000 en 100.000 €. De nieuwprijs van dit schip was begin jaren '80, dik twee ton (in guldens). Voor dat bedrag kon je destijds twee huizen kopen. Omgerekend naar euro’s heeft de nog steeds gewilde HALLBERG RASSY 352 zijn waarde goed behouden. (Overigens zou Fran/ck deze oude, deugdelijke langkieler van Zweedse makelij best wel voor zijn verjaardag willen krijgen.)

THUISSITUATIE ©FRA-JUL2010

Lees eerst 'Gemengde Berichten' van Bert Bevers!

Fran/ck doet het dus verkeerd. Als Fran/ck het wel goed doet, dan loopt de wc-rol er geregeld af. Erg vervelend als de wc-deur nog half openstaat (kun je met je broek op je hielen achter de rol aan).

Bovendien werkt het afdekklepje, als Fran/ck het goed doet, als een automatisch afscheurmechanisme en schiet het begin van de rol, door de grote veerkracht van het moderne toiletpapier, terug naar achteren; moet je telkens het begin van de rol weer zien te vinden. Erg Irritant! Uit praktische overwegingen geeft Fran/ck daarom de voorkeur aan fout!

Tussen keuken en kamer

 THUISSITUATIE ©FRA-JUL2010

In de keuken de exacte tijd (Radio Controlled) en in de woonkamer op de buis het late VRT nieuws. 

EEN ALBIN VEGA / BRON: INTERNET

Op mijn elfde, ik weet niet hoe het kwam, begon ik plots (en in het geheim) op de typemachine van mijn moeder, deftige brieven te tikken, waarin ik om uitgebreide informatie over zeiljachten vroeg. Ik plakte er de benodigde postzegels op en verstuurde ze naar vele, vele, vele jachtwerven. Grote, dikke enveloppen uit binnen- én buitenland, boordenvol informatie, geïllustreerd met de mooiste foto’s, incluis prijslijsten, gleden destijds wekelijks door de brievenbus van mijn ouderlijk huis in BoZ-Oost. Mijn moeder vond het prima, had feilloos in de smiezen dat Fran/ck-ie de wereld in wilde. Mijn vader snapte er niets van, werd zelfs achterdochtig: "Wie verstuurt dát allemaal aan ons! Hoe komen ze aan ons adres?" 

De Albin Vega van ongeveer 27 ft uit Zweden was toen mijn favoriet. Ik kan me de lijnen en de kajuitopbouw goed herinneren. Ik moet de prospectus nog ergens in een doos op zolder hebben! (Zo een droomboot gaat bij mij niet bij het oud papier.)

SPAANSE LES

Kreatief met Kurk / Spaanse les

Many look at the Worldcup, some sail the North Pacific (Dutch/English) july 11 51.50.00N 168.47.00E Ja, ik weet het; iedereen kijkt naar de WK finale. Toch een bericht van mij. Het is nog 170 mijl. Weinig wind tot paar uur geleden. Nu goed briesje uit de goede hoek. Te weinig om er morgenavond voor donker te zijn (het is licht van 4 uur s'morgens tot 9 uur s'avonds) dus reken ik op dinsdag morgen vroeg. Dan viert Nederland of Spanje feest en ik heb de eerste etappe na Japan afgelegd. Ik had op 10 dagen gerekend, het worden er 13. 

 

Henk de Velde www.henkdevelde.com

K. ZEPPOS / VLEMINCKVELD / A'PEN ©FRA-10JUL2010 

Bij kapitein Zeppos onder een oranje parasol cocktailtjes drinken bij 35°C. We hadden niet te klagen deze middag. De gevoelstemperatuur liep bij mij soms nog veel hoger op, maar dat was het gevolg van iets anders... (Russische accenten.)

 

©FRA-2010

Fran/ck is erg moe! Fran/ck wilt zorgeloos zonnen op een goudgeel zandstrand. Fran/ck wilt in een idyllische baai snorkelen tussen de dolfijnen. Fran/ck wilt zich storten in een bruisend nachtleven. Kortom hij is aan een verkwikkende zonvakantie toe!

MAAR WELKE ZONVAKANTIE?

BRON INTERNET

Duidelijk is, dat kunstenaar Joan Miró in deze sector de toon heeft gezet.

© Joan Miró

HENK DE VELDE IN DE BIBLIOTHEEK VAN ZIJN TRIMARAN DE 'JUNIPER' /

BRON: SAILERSFORSAILERS.COM 

FRAN/CK is zeker al sinds 1980 een trouwe volger van Henk de Velde (Henk is ondertussen 61 jr): www.henkdevelde.com

Een rondleiding in en op de Juniper, het is de ruim 25 jaar oude trimaran (52 ft), waar Henk de Velde momenteel de wereldzeeën mee bevaart:

> Klik hier voor de rondleiding in de Juniper.

> Klik hier voor de rondleiding op de Juniper.

Laura Dekker (14 jr): 'Vrijdagmiddag (15 juni 2010) gelijk uit school ben ik naar de Roompotsluis gevaren, om koers te zetten naar Engeland…'

Fran/ck is een volger: www.lauradekker.nl/ 

Fran/ck wilt de oudste wereldomzeiler ooit worden, gelukkig zal de rechtbank zich daar niet mee gaan moeien (oud zijn, is in onze westerse beschaving afgeschreven zijn, maar dit terzijde).

FOTO INTERNET

Er wordt heel wat intellectueel af geouwehoerd over voetbal… 

Een Oranjespeler: "Kijk als het gebeurt dan gebeurt het, dan verliezen we, maar dan hebben wij er wel alles aan gedaan." 

De ingehuurde critici: "Jah, als het gebeurt dan gebeurt het!  En als het niet gebeurt, winnen we dús wel!  Wat vinden jullie van het gras in het Nelson Mandela stadion?  Er zitten veel slechte plekken in!  Zijn de Braziliaanse spelers al gearriveerd?  Brazilianen kunnen niet echt goed verdedigen.  Je moet dus twee dingen doen; druk opvoeren, of vast zetten, dus geen ruimte laten!  De bal niet weggeven en je eigen vleugelverdedigers niet naar binnen laten spelen.  De boodschap is, dat ze niet tussen de linies mogen spelen.  We kunnen de Brazilianen heel veel pijn doen als we dat willen!  Meeverdedigen is een optie en daarna laten lopen.  Wel gretig blijven!  Geen kansen weggeven.  Mee blijven lopen met de backs.  Diagonaal door het midden, mits alle risico's worden uitgesloten, kan natuurlijk ook.  Evenals een lange bal.  Of de bal erop laten gaan en het gewoon afwachten.  Twee vogelspitsen is een must, ook vanwege het middenveld.  Eén op één situaties moeten natuurlijk worden vermeden en er moet altijd aansluiting gezocht worden bij de spits!  Pas op voor balverlies, je mag geen balverlies lijden.  Na eventueel balverlies, zo snel mogelijk de bal weer oppakken en ruimte winnen, opjagen en vrijkomen.  De bal goed afwerken op het doel.  Vanzelfsprekend moeten we ook achterin blijven spelen  Het gaat immers ook over dé townships, zoveel ellende daar!  Alles opgebouwd met golfplaten.  Maar bovenal mogen we de Oranjesupporters niet vergeten, al die franje!  Hup hup Oranje, kom mét dat verlossende schot!  Een inkoppertje mag ook!!!"

KUT ©FRA-JUL2010

Samen met mijn moeder, zat ik lekker onder een pikzwarte parasol in de binnentuin van het verpleeghuis te genieten van het mooie weer. Een verzorgende met overgewicht, kwam voorbijgelopen. Ze droeg een oranje XXL T-shirt met daarop de naam 'KUYT'. Mijn moeder reageerde luid en breeduit lachend: "KUT, goed kosthuis!" ('Goed kosthuis', dat weet ik nog van vroeger, staat bij mijn moeder voor mensen die te dik zijn. De naam 'KUYT' werd vanwege een plooi in het oranje shirt door mijn moeder gelezen als 'KUT'.)

ACHTERINGANG KUNSTACADEMIE / BLINDESTRAAT 7 / A'PEN ©FRAJUN2010 X

HOOFDINGANG KUNSTACADEMIE / MUTSAARDSTRAAT 31 / A'PEN ©FRA-JUN2010

Er was altijd wel een plaatsje voor mijn auto op de parking bij de achteringang van de academie aan de Blindestraat. Langs de achteringang ging ik dan naar binnen om vervolgens wat later via de hoofdingang weer naar buiten te stappen, de stad in. Bij het binnenkomen en bij het verlaten van het gebouw, knikte ik uiteraard altijd beleefd naar de conciërges. Soms maakte ik er gebruik van het toilet of trok een colaatje uit de frisdrankenautomaat. Bovendien zocht ik vaak nog even mijn oude leraren op om wat bij te praten. Dit heb ik jarenlang zo gedaan. Kortom de academie was altijd een leuke inkom en uitwuif voor een bezoekje aan de stad Antwerpen. Helaas… nu het Antwerpse parkeerbeleid Amsterdamse toestanden aanneemt, is deze parking ook ontdekt door échte onbevoegden. Daarom werden er de laatste tijd regelmatig vermanende kaartjes onder de ruitenwissers van notoire foutparkeerders gestopt, ook bij mij.

Blijkbaar heeft het weinig uitgehaald, want nu is er een officiële parkeerwachter aangesteld. Het is een gorilla met een pitbullkop, gekleed in een veel te krap zittend commando-uniform met daarop duidelijk zichtbaar het Artesis Hogeschool logo. Deze gorilla mét hondenkop blafte mij vorige week voor eeuwig en altijd van de parking af. 

Fran/ck is daarom genoodzaakt een vouwfiets te kopen!

 HET VERPLEEGHUISWINKELTJE / R'DAAL ©FRA-JUN2010

'Enig toch voor de bewoners, zo een winkeltje in het verpleeghuis! Hier kunnen ze mooi onder begeleiding boodschappen doen. Het is een waardevolle activiteit en het geeft de bewoners positieve prikkels!'

Zo werd het aan mij én aan mijn moeder, door de leuke dame van de klantenservice, tijdens ons eerste bezoek aan het verpleeghuis verteld.

De praktijk is anders. Er is voor de dagelijkse boodschappen een budget van 5 € per 'bewoner'. Verplicht is, dat deze boodschappen in het verpleeghuiswinkeltje worden gedaan, want anders zou zo een leuk-winkeltje-voor-de-bewoners daar geen overlevingskans hebben. Het gevolg is dat het winkeltje (het is feitelijk een piepklein magazijntje) niet hoeft te concurreren én daarom geen last heeft van marktwerking of een prijzenoorlog; de boodschappen zijn er daarom erg duur. Even een rekensommetje: Er verblijven 152 'bewoners' in het verpleeghuis; de omzet is dus 152 x 5 € = 760 € per dag. Op jaarbasis is dat 277400 €. Daarnaast wordt er in het winkeltje ook gewinkeld door bezoekers en personeel, de omzet is daardoor minstens 300.000 € per jaar. Het winkeltje dat door het eigen personeel (en stagiaires) gerund wordt, is maar een paar uur per dag open, én in al die jaren dat ik er langs loop, heb ik er zelden een 'bewoner onder begeleiding' gezien. Ik schat de winst op minstens 150.000 € per jaar. (Ik vermoed ook dat er een of andere wisseltruc wordt uitgehaald met de btw. De 'bewoners' betalen de boodschappen inclusief btw, terwijl het verpleeghuis de btw terugkrijgt van de belastingdienst; zorglevering is immers een product.)

Het imponerende uithangbord is overigens gefiguurzaagd door kunstenaar Kees Warmoeskerken, hij kreeg de opdracht onderhands van zijn vriend Rob Glasbergen. Glasbergen was een blauwe maandag manager in het verpleeghuis.

Smaken verschillen!

Toen mijn moeder werd opgenomen in het verpleeghuis 'nieuwe stijl' te R'daal, werd ons verteld dat de verzorgenden samen met de bewoners de maaltijden klaarmaakten, dit om een huiselijk gevoel te creëren. Het klonk goed, maar in de praktijk komt er niets van terecht, het is zelfs gevaarlijk om dementerenden te laten meehelpen met koken. Waarschijnlijk was (is) het een smoesje om een wegbezuinigde professionele keuken, waar goed opgeleide koks de scepter zwaaien, goed te praten. In de praktijk kookt het personeel dus zelf, ze hebben geen specifieke kookcursus gehad en dat is vaak te zien én te proeven! Als ik een opmerking over de kookkunst durf te maken, krijg ik steevast als antwoord: "Fran/ck, smaken verschillen nu eenmaal!" 

De onduidelijke vleesproducten worden overigens voorgegaard door de goedkoopste leverancier aangeleverd. De kwaliteit is daarom meestal beneden de maat. Het is vaak niet eens te proeven om wat voor vlees het gaat, het etiket moet dan uitsluitsel geven. Smaakversterkers en conserveermiddel uiteraard in overvloed.

Van zondag 13 juni t/m zondag 20 juni heb ik de maaltijden die mijn moeder voorgeschoteld kreeg, gefotografeerd en beoordeeld. Opmerkelijk is dat de maaltijden op de foto's veel beter ogen dan in werkelijkheid. (Met slechte kunst is dat vaak ook zo, maar dit terzijde.)

ZONDAG - 13 JUNI 2010

 VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Aardappelen met snijbonen en fricandeau.

De aardappelen waren prima van smaak – een 8. De verse snijbonen waren bijtgaar en lekker – een 7,5. De 2 dunne plakjes fricandeau (dikte ongeveer 1 mm) waren smakeloos, het leek of er bouillon van getrokken was. Ze waren tevens taai – een 3. De jus leek op aangelengd zeewater (gelukkig is Fran/ck verzot op zeewater) – een 6. 

Fran/ck's eindoordeel: een 6,1

MAANDAG - 14 JUNI 2010

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Aardappelen met sperziebonen en een gehaktbal.

De aardappelen waren even lekker als die van gisteren – een 8. De verse sperziebonen waren goed, maar iets te gaar – een 7. De gehaktbal was smakeloos, bevatte kleine stukjes pees en bot en was bovendien érg zout – een 2. De jus van Maggi was vooral hartig – een 6. 

Fran/ck's eindoordeel: een 5,7

DINSDAG - 15 JUNI 2010

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Andijviestamppot met een gehaktbal.

De andijviestamppot was verrijkt met een paar minuscule stukjes rookworst, het geheel was erg vet, vermoedelijk vanwege het uitbundige gebruik van 'vloeibare bak en braad'. De smaak was niet goed en het geheel was extreem gepeperd – een 3. De gehaktbal was even smerig als de bal van gisteren – een 2. De jus van Maggi was wederom hartig – een 6. 

Fran/ck's eindoordeel: een 3,7

WOENSDAG - 16 JUNI 2010

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Spaghetti met gehakt.

De spaghetti met het rul gebakken gehakt, was gemengd met een poedertje uit een pakje (vermoedelijk met veel smaakmakers, smaakversterkers en kleurstoffen), niet echt lekker, en ook niet echt vies – een 5. De groente ontbrak echter – een 0. 

Een incomplete maaltijd dus; Fran/ck’s eindoordeel: een 3,3

DONDERDAG - 17 JUNI 2010

 VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Aardappelpuree met hachee, stoofpeertjes en (bij navraag) rode bietjes.

De aardappelpuree van Maggi was erg droog – een 6. De hachee was onduidelijk van samenstelling maar smaakte wel – een 6,5. De stoofpeertjes uit blik, waren goed te doen – een 7,5. De 'rode bietjes' vielen echter onder de categorie voederbieten, veevoer dus. Ik heb mijn moeder deze rotzooi niet laten eten, heb het terstond door het toilet gespoeld. Het is een schande dat ze dit de dementerende oudjes durven voor te schotelen! – een 0. Zo een maaltijd is ronduit een belediging. 

Fran/ck's eindoordeel: een dikke 0

Deze maaltijd bevestigt Fran/ck's stelling: 'Aan de zorg voor onze ouderen wordt veel geld verdiend!'

VRIJDAG - 18 JUNI 2010

 

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Gebakken krielaardappeltjes met rodekool en een gehaktbal.

De krielaardappeltjes waren veel te vet en leken gebakken in verbrande olie. Ze hadden tevens een vervelende bij- en nasmaak (veroorzaakt door oververhitting van de antiaanbaklaag?) – een 3. De rode kool van Hak was doorgekookt, klef én koud. Het smaakte beroerd, ook de kleurbeleving was niet optimaal (ik had deze ellende ook door het toilet weg willen spoelen, maar dan zou mijn moeder al 3 dagen geen groente binnen hebben gekregen) – een 0. De gehaktbal smaakte redelijk, maar was weer véél en véél te zout – een 5. De jus voegde niets toe – een 0 

Een mislukte maaltijd, Fran/ck’s eindoordeel: een welverdiende 2

ZATERDAG - 19 JUNI 2010

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Koude schotel.

Gekookte aardappel met brokken appel, brokken tomaat, hompen komkommer, augurken, stukjes klokhuis, kiwischilletjes en wat rauwe ui. Het geheel was niet op smaak gebracht met zout of specerijen. Mijn moeder heeft 3 kwartier moeten kauwen om deze leuk ogende koude schotel naar binnen te krijgen. 

Alweer een incomplete maaltijd, Fran/ck’s eindoordeel: een 1 

(Deze maaltijd was overigens klaargemaakt door een dementerende 'bewoonster'.)

ZONDAG - 20 JUNI 2010

VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

Gebakken aardappelschijfjes met sperziebonen en een (platte) gehaktbal.

De gebakken aardappelschijfjes waren niet vet en goed van smaak – een 7,5. Na 4 dagen weer (eetbare) groente; verse sperziebonen met wat erwtjes en stukjes wortel – een 7,5. De platte gehaktbal (moest misschien een hamburger voorstellen) smaakte redelijk, maar was weer véél en véél te zout – een 5. (Fran/ck miste bij deze maaltijd wel een sausje.)

Fran/ck’s eindoordeel: een 6,7

WAT ER INGAAT, MOET ER OOK WEER UIT! / VERPLEEGHHUIS R’DAAL ©FRA-JUN2010

De poepemmer met precies daarboven de Heilige Maagd Maria en het kindeke Jezus! In het witte plastic tonnetje met het blauwe deksel, worden gebruikte inco’s gedeponeerd. (Inco staat voor 'incontinentiemateriaal', in de volksmond noemen ze dat gewoon 'wegwerpluiers' of 'pampers'!) De tonnetjes zijn luchtdicht, mits het deksel er natuurlijk goed opzit. In de praktijk is dit helaas, zoals op de foto te zien is, vaak niet het geval. Erg jammer voor mijn moeder, want deze inco-tonnetjes staan meestal vlak voor haar deur, haar kamer is namelijk centraal gelegen ten opzichte van de andere kamers. De geurbelevenis is dan niet te omschrijven!

Bovendien valt nog op te merken, dat de inco-tonnetjes verplaatst worden m.b.v. de verrijdbare bedtafeltjes. En natuurlijk gaat er daarna niet even een doekje over! Tuurlijk niet! En natuurlijk worden deze verrijdbare bedtafeltjes vervolgens weer gebruikt om de maaltijd op te serveren. Tuurlijk wél! Het jaarlijks terugkerende en uiterst besmettelijke norovirus moet immers een goede kans krijgen.

Met zijn kop in dat olielek, dát zou BP met die Hayward moeten doen!

AH KETCHUP ©FRA-JUN2010 

 

Ook zoiets, ketchupflessen met het etiket op zijn kop! Waarom zie ik dat wel en anderen niet? In het hele schap bij AH stond niet één ketchupfles, waarop het etiket op de juiste wijze was aangebracht. Erg slordig van onze grootgrutter!

EEN GEBLOKKEERDE BRANDDEUR / VRPLGHS R'DAAL ©FRA-JUN2010

De branddeuren sluiten automatisch wanneer het brandalarm afgaat, dit om te voorkomen, dat bij brand binnen de kortste keren alle gangen van het verpleeghuis vol rook zouden komen te staan. Mij wordt door het verpleeghuispersoneel vaak verweten dat ik op alles let. Ik kan er echter niets aandoen dat ik 'oplettend' van aard ben, daarom heb ik geleerd om te zwijgen over wat ik daar zie. Ik weet trouwens ook, dat de manager in dit geval zo goed als zeker zou antwoorden: "Ja, dit is niet goed, maar dat doen onze bewoners wél zelf, daar kunnen wij niets aandoen!" Toch waren het wel degelijk de zusters die met vereende krachten deze zware pot voor de branddeur hebben geschoven. Ik heb het met eigen ogen gezien, het was in een poging om een gezellig zithoekje te creëren. Deze situatie is overigens al maanden zo en er is klaarblijkelijk niemand anders die het ziet. Zelfs nu er de afgelopen weken, onder leiding van een gecertificeerde brandweerman, de jaarlijkse BHV-trainingen zijn gehouden, is de geblokkeerde branddeur nog steeds niet opgemerkt. (BHV is de afkorting van: bedrijfshulpverlening) 

Wel goed om te weten is, dat de brandweer altijd snel ter plaatse is; als bijvoorbeeld tijdens het bereiden van de warme maaltijd de boel aanbrandt (wat in de praktijk nogal eens gebeurt) en daardoor het brandalarm afgaat, staat de brandweer binnen 3 minuten met twee blusvoertuigen en één ladderwagen voor de deur van het verpleeghuis.

X X TIJD VOOR EEN NIEUWE WIP / HAVENKWARTIER / BoZ ©FRA-JUN2010

Op de oude nostalgische wip heeft een hele generatie kinderen gewipt. Mogelijk heeft ook kunstenaar Ron S. eertijds op deze wip het wippen geleerd, de wip stond immers vlak achter zijn ouderlijk huis.

X

X

X

KIJK DIE OGEN EENS! HET LIEGBEEST!

 En dat ook nog eens met losse veters!!!

 RODE BES (Ribes rubrum) / BoZ OOST ©FRA-JUN2010

Mocht Des-al-niet-te-min hier blijven 'hangen', dan waren de rode besjes misschien toch niet zo eetbaar als Fran/ck gedacht had …

RODE BES (Ribes rubrum) / OBERONSTRAAT / BoZ ©FRA-JUN2010

Nog een cadeautje, ook in de achtertuin van het huis van mijn moeder; een spontane rode bes, die 'plots' de verwildering van oud struikgewas overstijgt.

EEN BLOEM / OBERONSTRAAT / BoZ ©FRA-JUN2010 

Deze hartstochtelijke bloem, bloeide zomaar ineens in de achtertuin van het huis van mijn moeder. (Het huis staat nog steeds te koop.) Ik heb hard en langdurig in het Grote Opzoekboek gezocht, maar heb deze bloem niet kunnen determineren. Misschien is het een exoot. De kleuren zijn volledig naar mijn smaak, het neigt naar mijn eigen palet; paars tinten in contrast met het koele geel.

Akeleibloem?
Columbine Songbird Cardinal?

ZEEKRAAL (Salicornia europaea) RATTEKAAI / RILLAND / ZEELAND ©FRA-JUN2010

Zeekraal, ik vind het een delicatesse. In mijn jeugd sneed ik ze bij de Duintjes onder Woensdrecht. Na de aanleg van de Oesterdam, wat de teloorgang voor dit unieke stukje eb en vloed betekende, ging ik deze lekkernij op de schorren in de omgeving van de Rattekaai snijden. Het was een tijdrovend werkje, voor een volle emmer zeekraal was je al gauw een hele middag bezig. De andere dag had je dan ook nog eens veel spierpijn, waarschijnlijk veroorzaakt door het banjeren over de sterk zuigende klei. Met mooi weer ging mijn huidige ex ook wel eens mee. (Uiteraard luchtig gekleed.) Ze was echter minder bekend met het zompige terrein en gleed daarom nogal eens uit. De vette klei zat dan tot achter haar oren. Oh wat vond ik mijn huidige ex dan mooi! En zij kon dat niet begrijpen; zó zijn vrouwen, ze doen er alles aan om mooi gevonden te worden, maar op momenten dat ze écht mooi zijn, dan geloven ze dat niet… Tegenwoordig is het snijden van zeekraal overigens ten strengste verboden, er staan nu zware lijfstraffen op, bij herhaling van het delict kan zelfs de doodstraf geëist worden. Ik begrijp dat niet, de zeekraal is immers geen bedreigde plantensoort, integendeel zelfs, het lijkt wel onkruid.

 RATTEKAAI / RILLAND / BoZ ©FRA-7JUN2010

 

LANGE STEEN / ZUIDGEEST / BoZ ©FRA-JUN2010

Het was één van de laatste onverharde wegen in de omgeving van BoZ en werd vooral veel gebruikt door fietsers en wandelaars. Zonde natuurlijk, de roep om asfalt werd daarom groot. Dat het uiteindelijk zo'n smal asfaltstrookje is geworden begrijp ik wel, het is immers crisistijd! Met een beetje stuurmanskunst is het trouwens heel goed te doen. Ik haalde de eerste keer al met gemak snelheden van 70 tot 80 km/u, 120 km/u moet mogelijk zijn.

IN DE DIEPVRIES / THUISSITUATIE ©FRA-JUN2010 

De diepvriesthermometer was gisteren ongemerkt in het bakje van de nog in te vriezen ijsblokjes gevallen. Hij stond vandaag fier rechtop met zijn voetjes vastgevroren in een ijsblokje.

IN DE KEUKENKAST / THUISSITUATIE ©FRA-JUN2010

©FRA-20092010

Jan Hoet:

"We leven in een maatschappij waar de normen veel meer uitgaan van de vrouw, dan van de man. De Tien Geboden gaan uit van de vrouw, hoewel het Moses is die dat uitgebracht heeft, maar volgens mij is het op de grond van de intuïtie van de vrouw, die dat dirigeert, die dat leidt! De grootste gangster kan altijd nog bij zijn moeder terecht, een slechte schilder kan altijd nog naar zijn tante… " 

Bron: CANVAS TV 2009